3 dostępnych ofert
ID CRM: 514977
Stan praktycznie fabryczny Sprzedam owijarka .maszyna użyta 2 razy od nowości
Owijarki do bel to maszyny rolnicze przeznaczone do szczelnego pokrywania bel folią stretch, przede wszystkim podczas produkcji sianokiszonki. Prawidłowe owinięcie beli ogranicza dostęp powietrza do sprasowanego materiału i tworzy warunki potrzebne do jego przechowywania po zakończeniu zbioru.
W zależności od konstrukcji owijarka może pracować jako maszyna stacjonarna, zawieszana na ciągniku, zaczepiana, samozaładowcza lub zintegrowana bezpośrednio z prasą zwijającą. Poszczególne rozwiązania różnią się wydajnością, sposobem pobierania beli, liczbą podajników folii, sterowaniem oraz zakresem obsługiwanych średnic i mas bel.
W tej kategorii mogą znajdować się owijarki do bel okrągłych, owijarki do bel kwadratowych, owijarki samozaładowcze, owijarki stacjonarne oraz maszyny automatyczne i półautomatyczne.
Przy wyborze owijarki należy zwrócić uwagę nie tylko na cenę. Znaczenie mają również maksymalna średnica i masa beli, szerokość folii, system jej napinania, liczba ramion lub podajników, czas cyklu, sposób załadunku i rozładunku oraz kompatybilność z ciągnikiem.
Owijarka do bel to maszyna służąca do nakładania folii stretch na sprasowaną belę.
Podczas pracy bela lub mechanizm z folią wykonują kontrolowany ruch obrotowy.
Folia nakładana jest z odpowiednią zakładką, dzięki czemu kolejne warstwy zachodzą na siebie.
Celem jest uzyskanie możliwie równomiernej i szczelnej powłoki.
Najczęściej owijarki wykorzystuje się przy produkcji:
sianokiszonki,
kiszonki z traw,
kiszonki z lucerny,
innych pasz belowanych.
Folia zabezpiecza materiał przed niekontrolowanym dostępem powietrza i wilgoci z zewnątrz.
Owijarki do bel okrągłych są najczęściej spotykanym typem.
Mogą pracować z belami powstałymi w prasach stałokomorowych lub zmiennokomorowych.
Przed zakupem trzeba sprawdzić:
obsługiwaną średnicę beli,
szerokość beli,
maksymalną masę,
zakres regulacji stołu.
Owijarki do bel kwadratowych mają konstrukcję umożliwiającą równomierne obracanie prostokątnego ładunku.
Część maszyn może owijać zarówno bele kwadratowe, jak i okrągłe.
Tego typu owijarki mają szczególne znaczenie w gospodarstwach i firmach usługowych wykorzystujących prasy wielkogabarytowe.
Owijarka stacjonarna pracuje w jednym miejscu.
Bela jest dostarczana do maszyny np. ładowaczem lub ciągnikiem.
Zaletą jest możliwość owijania w pobliżu miejsca docelowego składowania.
Może to ograniczać konieczność późniejszego przewożenia już owiniętych bel.
Owijarki zawieszane mogą być montowane na trzypunktowym układzie zawieszenia ciągnika.
Są stosunkowo kompaktowe i mogą być dobrym rozwiązaniem dla mniejszych gospodarstw.
Przy wyborze trzeba zwrócić uwagę na:
masę maszyny,
zapotrzebowanie hydrauliczne,
udźwig TUZ,
sposób załadunku beli.
Owijarka ciągana posiada własne podwozie i współpracuje z ciągnikiem poprzez zaczep.
Może być wyposażona w system automatycznego pobierania beli z pola.
Tego typu rozwiązanie jest bardzo wygodne w przypadku większej liczby bel.
Owijarka samozaładowcza pobiera belę z pola za pomocą własnego ramienia lub mechanizmu załadunkowego.
Operator nie potrzebuje wtedy dodatkowego ładowacza przy każdej beli.
Typowy cykl może obejmować:
podniesienie beli,
umieszczenie jej na stole,
owinięcie,
odcięcie folii,
bezpieczne wyładowanie.
Bardzo wydajnym rozwiązaniem jest prasa z owijarką.
W takim zestawie bela po zakończeniu prasowania jest automatycznie przekazywana do systemu owijającego.
Pozwala to połączyć dwa zabiegi w jednym przejeździe.
Zalety obejmują:
wysoką wydajność,
mniejszą liczbę operacji,
szybkie zabezpieczenie beli.
W konstrukcji stołowej bela znajduje się na obracającym się lub prowadzącym ją stole.
Stół musi zapewniać stabilne obracanie beli, aby kolejne pasy folii były nakładane równomiernie.
W systemie satelitarnym bela może pozostawać na stole, a wokół niej porusza się ramię z folią.
Takie rozwiązania stosowane są między innymi w maszynach o wysokiej wydajności.
W bardziej zaawansowanych konstrukcjach folia może być nakładana przez pionowy pierścień obracający się wokół beli.
Rozwiązanie to pozwala osiągać bardzo krótkie czasy cyklu.
Po załadowaniu beli maszyna rozpoczyna nakładanie folii.
Podczas cyklu:
bela obraca się,
folia jest rozciągana,
kolejne pasy zachodzą na siebie,
system kontroluje liczbę owinięć.
Po osiągnięciu zadanej liczby warstw folia jest zatrzymywana i odcinana.
W automatycznych maszynach proces może odbywać się praktycznie bez ingerencji operatora.
Najczęściej stosowana jest specjalna folia stretch przeznaczona do belowania.
Jej parametry muszą być zgodne z wymaganiami:
owijarki,
napinacza,
producenta folii.
Nie należy stosować przypadkowej folii, ponieważ jej rozciągliwość i właściwości klejące wpływają na szczelność opakowania.
W owijarkach można spotkać różne szerokości folii.
W wielu nowoczesnych maszynach popularna jest folia o szerokości 750 mm.
Przed zakupem rolki należy zawsze sprawdzić, jaki rozmiar obsługuje konkretny podajnik.
Napinacz odpowiada za odpowiednie rozciągnięcie folii przed nałożeniem jej na belę.
Ma to wpływ na:
przyleganie,
zużycie folii,
równomierność warstw.
Zużyte lub zabrudzone rolki napinacza mogą pogarszać jakość owijania.
Stopień wstępnego rozciągnięcia zależy od konstrukcji owijarki.
Nie należy ustalać jednej uniwersalnej wartości dla wszystkich maszyn.
Przykładowo niektórzy producenci wykorzystują systemy wstępnego rozciągania około 70%, natomiast specjalistyczne rozwiązania mogą stosować inne wartości.
Kolejne pasy folii powinny prawidłowo na siebie zachodzić.
W wielu konstrukcjach wykorzystywana jest około 50-procentowa zakładka.
Pozwala to tworzyć wielowarstwowe pokrycie przy kolejnych obrotach.
Jeżeli folia przesuwa się niewłaściwie, na powierzchni mogą powstać miejsca pokryte zbyt małą liczbą warstw.
Może to pogorszyć szczelność beli.
Liczba warstw zależy od:
rodzaju materiału,
okresu przechowywania,
warunków,
folii,
zaleceń producenta.
W praktyce systemy owijające mogą umożliwiać wybór różnych ustawień, np. 4, 6 lub większej liczby warstw.
Nie warto jednak traktować jednej liczby jako uniwersalnej dla każdej sytuacji.
Mniejsza liczba warstw oznacza niższe zużycie folii.
Może jednak zapewniać mniejszy margines ochrony przed uszkodzeniem.
Większa liczba warstw zwiększa ilość materiału ochronnego wokół beli.
Może mieć znaczenie przy:
dłuższym przechowywaniu,
transporcie,
większym ryzyku uszkodzeń.
Dokładne zalecenia powinny wynikać z technologii produkcji paszy i instrukcji zastosowanej folii.
Nowoczesne owijarki mogą pozwalać na ustawienie większej liczby warstw.
Ma to zastosowanie w szczególnych warunkach lub przy wymagającym materiale.
Najważniejsza jest nie tylko liczba warstw, ale również ich równomierne rozmieszczenie.
Niewłaściwa rotacja beli może prowadzić do nierównego pokrycia.
Bela powinna obracać się stabilnie i bez poślizgu.
Za prawidłową rotację odpowiadają:
rolki,
pasy,
stół.
Zużyte elementy mogą pogarszać dokładność nakładania folii.
Niektóre owijarki posiadają dwa podajniki.
Pozwala to nakładać folię szybciej i ograniczyć czas potrzebny na wykonanie cyklu.
Takie rozwiązanie jest szczególnie przydatne w usługach i dużych gospodarstwach.
Prostsza maszyna z jednym podajnikiem może być:
tańsza,
łatwiejsza w obsłudze,
wystarczająca przy mniejszej liczbie bel.
Jej wydajność będzie jednak zwykle niższa niż wersji z podwójnym podajnikiem.
Po zakończeniu owijania folia musi zostać:
przytrzymana,
odcięta,
przygotowana do kolejnego cyklu.
W automatycznych maszynach wykonuje to mechanizm tnący i chwytający.
System pozwala operatorowi przejść od jednej beli do kolejnej bez ręcznego przecinania folii.
To jedna z funkcji znacząco poprawiających wydajność.
Nowocześniejsze owijarki mogą wykrywać:
zerwanie folii,
koniec rolki.
Sterownik może wtedy zatrzymać cykl lub odpowiednio zmienić sposób pracy.
Sterownik może umożliwiać ustawienie:
liczby warstw,
liczby obrotów,
trybu automatycznego,
liczników bel.
W rozbudowanych maszynach może być dostępna obsługa poprzez terminal ISOBUS.
Pozwala kontrolować liczbę wykonanych bel.
Może być szczególnie przydatny w usługach.
Po naciśnięciu jednego przycisku maszyna może:
rozpocząć owijanie,
wykonać zaprogramowaną liczbę obrotów,
odciąć folię,
wyładować belę.
Nowoczesne maszyny mogą współpracować z terminalem ISOBUS.
Pozwala to ograniczyć liczbę osobnych monitorów w kabinie.
Zakres dostępnych funkcji zależy od modelu.
Wydajność może być podawana jako liczba bel na godzinę.
Zależy od:
czasu owijania,
sposobu załadunku,
prędkości przejazdu,
automatyzacji,
liczby podajników.
Nie należy porównywać tylko deklarowanego czasu samego owijania.
Pełny cykl obejmuje nie tylko nakładanie folii, ale często również:
załadunek,
ustawienie beli,
owijanie,
cięcie folii,
rozładunek.
To właśnie pełny czas cyklu lepiej pokazuje wydajność maszyny.
Bela o szerokości około 1,2 m jest bardzo popularna w prasach zwijających.
Przed zakupem należy sprawdzić również obsługiwaną średnicę i masę.
To częsty rozmiar bel sianokiszonkowych.
Większość owijarek do typowych bel okrągłych jest konstruowana z myślą o podobnych wymiarach, ale zawsze trzeba sprawdzić specyfikację.
Większe bele wymagają odpowiedniego:
stołu,
ramy,
udźwigu.
Nie każda owijarka obsługuje średnicę 150 cm.
Przy dużych belach szczególnie ważna jest maksymalna masa dopuszczona przez producenta.
Świeża sianokiszonka może być znacznie cięższa niż sucha słoma.
Dlatego ograniczeniem owijarki jest nie tylko średnica, ale także masa.
Przy dużych i ciężkich belach należy sprawdzić:
udźwig ramienia,
maksymalną masę beli,
konstrukcję stołu,
hydraulikę.
Większość owijarek wykorzystuje układ hydrauliczny ciągnika albo własny układ zasilania.
Przed zakupem trzeba sprawdzić wymagany:
przepływ,
ciśnienie,
liczbę złączy.
Niektóre rozwiązania mogą wykorzystywać WOM do zasilania własnego układu hydraulicznego.
Wymagania zależą od konstrukcji maszyny.
W mniejszym gospodarstwie warto zwrócić uwagę na:
masę owijarki,
udźwig TUZ,
zapotrzebowanie hydrauliczne.
Kompaktowa owijarka stacjonarna lub zawieszana może być bardziej odpowiednia niż duża maszyna samozaładowcza.
Przy dużej liczbie bel najważniejsza staje się wydajność.
Warto rozważyć:
automatykę,
dwa podajniki folii,
samozaładunek,
integrację z prasą.
W usługach kluczowe są:
duża wydajność,
niezawodność,
łatwa zmiana rolek,
automatyczne cięcie,
dokładny licznik bel.
Oddzielna owijarka daje większą elastyczność.
Zestaw prasa-owijarka pozwala natomiast bardzo szybko zabezpieczyć belę po prasowaniu.
Wybór zależy od:
organizacji zbioru,
wielkości gospodarstwa,
liczby ciągników,
wydajności wymaganej podczas sezonu.
Przed rozpoczęciem pracy trzeba sprawdzić:
ustawienie maszyny,
stan rolek,
napięcie folii,
liczbę warstw,
zakładkę.
Folia powinna być równomiernie rozmieszczona na całej powierzchni.
Po owinięciu należy ograniczyć ryzyko:
przebicia,
przecięcia,
uszkodzenia folii.
Miejsce składowania powinno być przygotowane tak, aby nie uszkodzić powierzchni beli.
Najlepiej używać osprzętu, który nie przebija folii.
Do sianokiszonki stosuje się chwytaki z gładkimi powierzchniami roboczymi.
Uszkodzenia powłoki należy możliwie szybko odpowiednio zabezpieczyć.
Nawet mały otwór może pogorszyć szczelność.
Owijarka jest tylko jednym elementem całej technologii.
Na jakość paszy wpływają także:
termin zbioru,
wilgotność materiału,
stopień sprasowania,
czas pomiędzy prasowaniem a owijaniem,
sposób przechowywania.
Używana owijarka do bel może być bardzo dobrym zakupem, ponieważ wiele konstrukcji jest stosunkowo prostych.
Przed zakupem trzeba jednak dokładnie sprawdzić:
ramę,
stół,
napinacz,
rolki,
hydraulikę,
noże,
sterownik.
Najważniejsze są:
konstrukcja nośna,
mechanizm obrotu,
podajnik folii,
system cięcia,
ramię załadunkowe,
przewody hydrauliczne.
Nie powinna być:
skrzywiona,
popękana,
nadmiernie skorodowana.
Ślady spawania trzeba dokładnie ocenić.
Powinien pracować płynnie.
Należy sprawdzić:
rolki,
pasy,
łożyska,
napęd.
Zużyte lub uszkodzone pasy mogą powodować poślizg beli.
Może to prowadzić do nierównomiernego nakładania folii.
Powinny obracać się płynnie i stabilnie prowadzić belę.
To jeden z najważniejszych elementów używanej owijarki.
Należy skontrolować:
rolki,
łożyska,
przekładnię,
zabrudzenia klejem.
Nóż powinien skutecznie ciąć folię.
Chwytak powinien stabilnie utrzymywać jej koniec przed rozpoczęciem kolejnego cyklu.
W owijarce samozaładowczej należy sprawdzić:
sworznie,
tuleje,
siłowniki,
spawy.
Trzeba skontrolować:
siłowniki,
przewody,
szybkozłącza,
rozdzielacz.
Najlepiej przetestować pełny cykl maszyny.
W wersjach automatycznych należy sprawdzić:
ekran,
przyciski,
czujniki,
przewody,
licznik.
Czujnik uszkodzenia folii lub położenia ramienia powinien działać prawidłowo.
Nowa owijarka daje:
gwarancję,
możliwość wyboru wyposażenia,
brak wcześniejszego zużycia.
Używana może znacząco zmniejszyć koszt zakupu.
Przy mniejszej liczbie bel w sezonie często może być ekonomicznie uzasadnionym rozwiązaniem.
Przed rozpoczęciem pracy należy:
sprawdzić hydraulikę,
nasmarować punkty wymagające obsługi,
skontrolować napinacz,
sprawdzić rolki i pasy,
przetestować odcinanie folii.
Warto wykonać próbny pełny cykl przed rozpoczęciem zbioru.
Regularna obsługa obejmuje:
smarowanie,
czyszczenie rolek,
kontrolę przewodów,
kontrolę łożysk,
sprawdzanie elementów tnących.
Po sezonie warto ją:
dokładnie oczyścić,
nasmarować,
zabezpieczyć przed korozją,
przechowywać pod zadaszeniem.
To maszyna służąca do szczelnego owijania bel folią stretch.
Przede wszystkim do zabezpieczania bel sianokiszonki.
Stacjonarne, zawieszane, ciągane, samozaładowcze oraz zintegrowane z prasą.
To maszyna wyposażona we własny mechanizm pobierający belę z pola.
To maszyna pracująca w jednym miejscu, do której bela jest dostarczana innym sprzętem.
Stacjonarna może być tańsza i prostsza, a samozaładowcza zapewnia większą niezależność podczas pracy na polu.
To maszyna wykonująca prasowanie i owijanie beli w jednym zestawie.
Nie. Trzeba sprawdzić dopuszczalną średnicę, szerokość i masę beli.
Zależy od modelu. Popularne maszyny obsługują różne zakresy średnic.
Tak, jeśli konkretny model jest do tego przystosowany.
Tak, ale potrzebna jest odpowiednia owijarka.
Specjalna folia stretch przeznaczona do belowania i zgodna z wymaganiami maszyny.
Tak, jest powszechnie stosowana w wielu nowoczesnych owijarkach.
W niektórych konstrukcjach tak, jeśli owijarka jest do niej przystosowana.
To mechanizm wstępnie rozciągający folię przed jej nałożeniem na belę.
Wpływa na jej przyleganie, szczelność i zużycie.
Oznacza, że kolejny pas folii zachodzi mniej więcej na połowę poprzedniego pasa.
Aby cała bela została pokryta odpowiednią liczbą warstw.
Zależy od technologii, materiału, okresu przechowywania i zaleceń producenta folii oraz maszyny.
W niektórych warunkach mogą być stosowane, ale nie jest to uniwersalna wartość dla każdego zastosowania.
Większa liczba warstw zwiększa ilość folii chroniącej belę, ale zwiększa również jej zużycie.
Wiele nowoczesnych systemów pozwala ustawić różną liczbę warstw.
Pozwala szybciej pokrywać belę i zwiększa wydajność.
Tak, szczególnie przy mniejszej liczbie bel.
Liczba podajników, liczba warstw, prędkość obrotu i stopień automatyzacji.
To czas potrzebny na pełne wykonanie procesu obejmującego załadunek, owijanie i rozładunek.
Zależy od modelu. Maszyny wysokowydajne mogą osiągać bardzo dużą liczbę bel na godzinę.
Tak, szczególnie przy dużej liczbie powtarzalnych cykli.
Eliminuje konieczność ręcznego przecinania jej po każdej beli.
Niektóre nowoczesne modele posiadają odpowiednie czujniki.
Wiele modeli tak.
Niektóre zaawansowane maszyny tak.
Zależy od masy maszyny, hydrauliki i sposobu montażu.
Wymagany przepływ i ciśnienie zależą od konkretnego modelu.
W części konstrukcji tak, w innych wystarczy hydraulika ciągnika.
Często dobrym wyborem będzie prosta owijarka stacjonarna lub zawieszana.
Warto rozważyć model samozaładowczy, automatyczny lub zestaw prasa-owijarka.
Najważniejsze są wydajność, niezawodność i szybka zmiana folii.
Przy produkcji sianokiszonki zaleca się możliwie sprawną organizację procesu, aby ograniczać niepożądany dostęp powietrza.
Tak. Dlatego maksymalna masa beli jest istotnym parametrem owijarki.
Tak, nawet jeśli jej średnica mieści się w zakresie maszyny.
Tak, ale należy używać osprzętu, który nie uszkadza folii.
Najlepiej chwytakiem z gładkimi powierzchniami roboczymi.
Uszkodzenie powinno być możliwie szybko zabezpieczone odpowiednim materiałem naprawczym.
Tak. Przyczyną może być folia, napinacz, ostre elementy albo nieprawidłowe ustawienie.
Może to wynikać z problemów z napinaniem, prowadzeniem lub rotacją beli.
Możliwa jest nieprawidłowa regulacja podajnika lub niewłaściwe prowadzenie beli.
Ramę, stół, rolki, pasy, napinacz, hydraulikę i system cięcia.
Rolki powinny pracować płynnie i nie być nadmiernie zabrudzone ani zużyte.
Należy wykonać pełny cykl z belą i obserwować jej stabilność.
Tak. Mogą powodować poślizg i nierówne owijanie.
Przetestować wszystkie ruchy i skontrolować przewody oraz siłowniki.
Nie zawsze, ale należy dokładnie ocenić przyczynę i jakość naprawy.
Tak, jeśli jest kompletna, sprawna i odpowiada rozmiarom używanych bel.
Nowa oferuje gwarancję, a używana może znacząco ograniczyć koszt inwestycji.
Regularnie czyścić, smarować, sprawdzać napinacz, hydraulikę, pasy i układ cięcia.
Wykonać pełną kontrolę mechaniczną i hydrauliczną oraz próbny cykl owijania.
Najpierw należy określić:
typ bel,
ich średnicę,
maksymalną masę,
liczbę bel wykonywanych w sezonie,
sposób organizacji zbioru.
Do niewielkiej liczby bel wystarczająca może być owijarka stacjonarna lub zawieszana.
Jeżeli bele mają być zbierane i owijane bezpośrednio na polu, warto rozważyć owijarkę samozaładowczą.
Przy bardzo dużej liczbie bel duże znaczenie ma:
podwójny podajnik folii,
automatyczne cięcie,
szybki cykl,
automatyczne sterowanie.
W gospodarstwach nastawionych na wysoką wydajność dobrym rozwiązaniem może być także prasa z owijarką.
Dobrze dobrane owijarki do bel pozwalają sprawnie zabezpieczać sianokiszonkę i ograniczać czas pomiędzy prasowaniem a owinięciem.
Przy wyborze warto zwracać uwagę nie tylko na cenę.
Kluczowe znaczenie mają:
zakres średnicy beli,
maksymalna masa,
rodzaj folii,
napinacz,
liczba podajników,
czas cyklu,
sposób załadunku,
automatyka.
W przypadku maszyny używanej szczególnej kontroli wymagają mechanizm obrotu, pasy, rolki, napinacz, układ hydrauliczny i system cięcia folii.
Niezależnie od tego, czy potrzebna jest owijarka do bel okrągłych, owijarka samozaładowcza, stacjonarna, używana owijarka do sianokiszonki czy wydajna owijarka automatyczna, najlepszym wyborem będzie maszyna dopasowana do wymiarów bel i skali produkcji.
Zapoznaj się z dostępnymi owijarkami do bel i porównaj zakres obsługiwanych bel, maksymalną masę, liczbę podajników, szerokość folii, sterowanie, czas cyklu, hydraulikę i sposób załadunku. Prawidłowo dobrana maszyna pozwala zwiększyć wydajność procesu zbioru oraz poprawić kontrolę nad jakością owijania.
Używamy niezbędnych plików cookies do prawidłowego działania serwisu. Za Twoją zgodą możemy także korzystać z cookies funkcjonalnych, analitycznych i marketingowych.
