Prasa stałokomorowa Unia Group DF 120 1,8 VD
ID CRM: 508524
- Finansowanie fabryczne na 0%
- rotor z nożami
- szeroki podbieracz 210 cm
- prasa łańcuchowo-walcowa
- rewers
121 dostępnych ofert
ID CRM: 508524
- Finansowanie fabryczne na 0%
- rotor z nożami
- szeroki podbieracz 210 cm
- prasa łańcuchowo-walcowa
- rewers
ID CRM: 530073
- rotor z nożami
- szeroki podbieracz 215 cm
- prasa ŁAŃCUCHOWA
- rewers
ID CRM: 522203
- rotor docinający
- szeroki podbieracz 2,2 m
- prasa PASOWA
- rewers
ID CRM: 521010
- rotor
- szeroki podbieracz 195 m
- prasa ŁAŃCUCHOWA
- rewers
ID CRM: 513329
- rotor docinający
- szeroki podbieracz 2,2 m
- prasa PASOWA
- rewers
ID CRM: 495635
- rotor docinający
- szeroki podbieracz 2,3 m
- prasa PASOWA
- rewers
- 13000 balotów
- prasa łańcuchowo walcowa
- stan bardzo dobry
- docinacz
ID CRM: 464863
- rozmiar formowanej beli 0.6 - 1.68 m.
- 3 pasy bezkońcowe
- 15 noży tnących
- 1 właściciel
- czyszczona tylko powietrzem
- garażowana
ID CRM: 540459
- zapotrzebowanie mocy 80KM | fabrycznie nowa |
- automatyczne smarowanie łożysk | 15 noży tnących
- sterownik iControl 5 | rok 2025 |
Cena 75 000 PLN netto.
Rok produkcji 2023
Firma Korbanek zapewnia profesjonalny serwis przez sieć dealerską na terenie Polski oraz dostępność części zamiennych przez cały rok.
Producent udziela rocznej gwarancji
Prasa Krone zmiennokomorowa od pierwszego właściciela
Wszystko działa
Zrobione 19 546 balotów
Prasa zmiennokomorowa Krone Fortima V 1500 MC Rok produkcji 2013 Prasa ma zrobione 19 546 belek
Prasa zmiennokomorowa pasowa John Deere 854 Prasa ma zrobione 26 130 balotów Prasa zmiennokomorowa pasowa John Deere 854 Rok produkcji 2017 Prasa wykonała 26 130 balotów
ID CRM: 537905
- prasa stałokomorowa
- szeroki podbieracz 200 cm
- prasa łańcuchowo-walcowa
- rewers
ID CRM: 294348
- rotor z nożami
- szeroki podbieracz 210 cm
- prasa PASOWA
- rewers
- rotor
- szeroki podbieracz 220 m
- prasa PASOWA
- rewers
- rotor
- szeroki podbieracz 210 m
- prasa PRASOWA
- rewers
ID CRM: 520792
- zapotrzebowanie mocy 70KM | fabrycznie nowa |
- wiązanie siatką i sznurkiem | 6 pasów |
- regulowana geometria rdzenia | rok 2023 |
- rotor
- szeroki podbieracz 2,2 m
- prasa PASOWA
- rewers
ID CRM: 510370
- sterownik SIPMA ELPLANT
- szeroki podbieracz 1,8 m
- prasa łańcuchowo-walcowa
- rewers
ID CRM: 156096
- rotor z docinaczem
- szeroki podbieracz 2,2 m
- prasa zmiennokomorowa, pasowa
- rewers
- Atrakcyjne formy finansowania,
- rotor docinający z nożami
- szeroki podbieracz 2,0 m
- prasa łańcuchowa
CRM 479644
Prasy rolnicze to maszyny przeznaczone do zbierania pokosu oraz formowania go w zwarte bele lub kostki, które można łatwo transportować, przechowywać i dalej wykorzystywać w gospodarstwie. Stosuje się je przede wszystkim podczas zbioru słomy, siana oraz materiału przeznaczonego na sianokiszonkę.
W zależności od technologii i profilu gospodarstwa można wybierać między prasami zwijającymi, kostkującymi, stałokomorowymi, zmiennokomorowymi, pasowymi, walcowymi, łańcuchowo-listwowymi oraz maszynami połączonymi z owijarką.
Dobrze dobrana prasa rolnicza powinna odpowiadać nie tylko mocy ciągnika. Ważne są również rodzaj zbieranego materiału, jego wilgotność, wielkość pokosów, oczekiwana średnica i gęstość beli, system cięcia, szerokość podbieracza, sposób wiązania oraz wymagana wydajność.
Prasa zbiera materiał znajdujący się w pokosie, transportuje go do komory prasowania, zagęszcza i formuje w określony kształt.
W zależności od konstrukcji efektem może być:
bela okrągła,
mała kostka,
duża kostka prostopadłościenna.
Po osiągnięciu odpowiednich parametrów materiał jest wiązany lub owijany.
Prasa zwijająca formuje okrągłą belę poprzez obracanie materiału wewnątrz komory.
Pokos jest najpierw zbierany przez podbieracz, a następnie transportowany do komory.
Za obrót i zgniatanie materiału mogą odpowiadać:
walce,
pasy,
łańcuchy z listwami,
kombinacja różnych elementów.
Po uzyskaniu zaprogramowanej średnicy i zgniotu bela jest wiązana siatką, sznurkiem albo – w wybranych konstrukcjach – folią.
Prasa stałokomorowa ma komorę o określonej maksymalnej średnicy.
Materiał jest formowany wewnątrz przestrzeni o stałych wymiarach.
Takie prasy są często wykorzystywane do sianokiszonki, ale ich przydatność zależy od konkretnego systemu prasowania.
Współczesne konstrukcje mogą wykorzystywać między innymi walce lub łańcuchowo-listwowy układ zwijania.
Prasa zmiennokomorowa pozwala regulować średnicę beli w określonym zakresie.
Najczęściej wykorzystuje system pasów albo inne rozwiązanie umożliwiające zmianę wielkości komory podczas formowania beli.
Pozwala to produkować bele różnej średnicy bez zmiany maszyny.
Przykładowo KUHN oferuje zmiennokomorowe prasy VB 3200 z zakresem średnicy około 80–160 lub nawet 185 cm, zależnie od wersji. Jest to przykład konkretnej rodziny maszyn, a nie uniwersalny zakres wszystkich pras zmiennokomorowych.
Wybór zależy od rodzaju pracy.
Prasa stałokomorowa może być dobrym rozwiązaniem, jeśli gospodarstwo chce produkować bele o powtarzalnym wymiarze.
Prasa zmiennokomorowa jest bardziej elastyczna, ponieważ umożliwia zmianę średnicy beli.
Może to być szczególnie przydatne, gdy jedna maszyna pracuje z:
sianem,
słomą,
sianokiszonką,
materiałem o różnej objętości.
Na rynku występują również konstrukcje pośrednie.
Prasa półzmiennokomorowa pozwala wybierać spośród kilku ustalonych średnic.
Przykładowo KRONE Comprima F 155 i jej odmiany mogą formować bele o średnicy około 1,25–1,50 m zamiast wyłącznie jednego rozmiaru.
Prasa walcowa wykorzystuje system stalowych walców tworzących komorę prasowania.
Walce obracają materiał i wymuszają formowanie beli.
Takie konstrukcje są często kojarzone z prasami stałokomorowymi.
Ich zaletą może być dobre prowadzenie wilgotnego materiału przeznaczonego na sianokiszonkę.
Prasa pasowa wykorzystuje szerokie pasy pracujące wewnątrz komory.
Pasy pozwalają stopniowo zwiększać średnicę beli.
Dlatego system ten jest bardzo często spotykany w prasach zmiennokomorowych.
W takich konstrukcjach materiał jest obracany za pomocą łańcuchów połączonych listwami.
Rozwiązanie może zapewniać dobre chwytanie różnych rodzajów materiału.
Przykładowo KRONE Fortima wykorzystuje łańcuchowo-listwowy system zwijania i występuje zarówno w wersjach stało-, jak i zmiennokomorowych.
Nie ma jednej odpowiedzi właściwej dla każdego gospodarstwa.
Prasa pasowa jest często wybierana, gdy ważna jest:
możliwość regulacji średnicy,
praca z suchym materiałem,
elastyczność rozmiaru beli.
Prasa walcowa może być atrakcyjna przy intensywnej pracy z sianokiszonką.
Ostateczny wybór powinien uwzględniać konkretny model, a nie wyłącznie rodzaj komory.
Prasa do słomy powinna dobrze radzić sobie z suchym, sprężystym materiałem.
Znaczenie mają:
odpowiedni zgniot,
sprawne formowanie rdzenia,
szeroki podbieracz,
skuteczne wiązanie.
W dużych gospodarstwach wysoka gęstość beli może ograniczać liczbę bel przypadających na hektar i usprawniać logistykę.
Przy sianie ważna jest zarówno wydajność, jak i ograniczenie niepotrzebnego kruszenia materiału.
Zbyt agresywne traktowanie bardzo suchego siana może zwiększać straty liści.
Przy sianokiszonce szczególnie ważne są:
wysoki zgniot,
równy kształt beli,
szczelne późniejsze owinięcie folią.
Gęsta bela zawiera mniej powietrza, co pomaga prawidłowo przebiegać procesowi zakiszania.
Zgniot beli określa stopień zagęszczenia materiału.
Większy zgniot może oznaczać:
cięższą belę,
mniejszą liczbę bel,
lepsze wykorzystanie przestrzeni magazynowej.
Nie zawsze jednak maksymalny zgniot będzie najlepszym ustawieniem.
W zależności od prasy operator może regulować ciśnienie układu odpowiedzialnego za zagęszczanie materiału.
Nowoczesne sterowniki pozwalają zapisywać ustawienia dla różnych upraw.
Niektóre prasy umożliwiają regulację zgniotu centralnej części beli.
Miększy rdzeń może być przydatny między innymi przy niektórych zastosowaniach siana.
Okrągłe bele mogą mieć różne wymiary.
Typową szerokością w wielu europejskich prasach jest około 1,20 m, ale średnica zależy od rodzaju komory.
W konstrukcjach zmiennokomorowych może być regulowana w szerokim zakresie.
Przykładowo KRONE Comprima V 210 XC może formować bele od około 1,00 do 2,05 m średnicy przy szerokości około 1,20 m.
Określenie oznacza najczęściej belę o szerokości około 120 cm i średnicy około 120 cm.
Rzeczywiste wymiary zależą od modelu prasy.
Oznacza w uproszczeniu około 120 cm szerokości i 150 cm średnicy.
Większa średnica zwiększa objętość i masę beli.
Podbieracz odpowiada za zbieranie materiału z pokosu.
Jego szerokość powinna być dopasowana do:
szerokości pokosu,
prędkości pracy,
wydajności maszyny.
Szeroki podbieracz ułatwia zbieranie nierównych pokosów.
W części nowoczesnych pras stosuje się konstrukcję bez toru krzywkowego.
Może ona ograniczać liczbę ruchomych elementów i zużycie.
Przykładowo KRONE stosuje bezkrzywkowy EasyFlow w prasach Comprima.
Pomagają utrzymywać właściwą wysokość nad podłożem.
Chronią palce podbieracza przed kontaktem z ziemią.
Rotor przejmuje materiał z podbieracza i przekazuje go do komory.
Pozwala uzyskać równomierny przepływ.
Przy dużych pokosach wydajność rotora może być jednym z kluczowych parametrów.
Prasa bez rotora może być prostsza i lżejsza.
Prasa z rotorem zapewnia kontrolowane podawanie materiału i może współpracować z zespołem tnącym.
Prasa z nożami tnie materiał przed wejściem do komory.
Noże współpracują z rotorem i skracają długość źdźbeł.
Może to poprawiać:
zagęszczenie,
późniejsze zadawanie paszy,
rozdrabnianie beli.
Większa liczba noży może umożliwić krótsze teoretyczne cięcie.
Nie oznacza to jednak, że wszystkie noże zawsze muszą pracować.
W wielu prasach operator może wybierać liczbę aktywnych noży.
Zależy od:
liczby noży,
rozstawu,
średnicy rotora.
Przykładowo KRONE Comprima XC z 17 nożami deklaruje minimalną długość około 64 mm, a z 26 nożami około 42 mm. To dane dla konkretnej konstrukcji.
CLAAS w systemie ROTO CUT podaje z kolei długości cięcia około 44 lub 70 mm w zależności od konfiguracji.
Przy dużej ilości materiału rotor może się zapchać.
Opuszczana podłoga umożliwia zwiększenie przestrzeni pod rotorem i łatwiejsze usunięcie zatoru.
To bardzo praktyczne rozwiązanie przy intensywnej pracy.
Niektóre maszyny umożliwiają cofnięcie rotora.
Może to pomagać przy usuwaniu zatoru.
Siatka do bel pozwala szybko zabezpieczyć powierzchnię beli.
W porównaniu ze sznurkiem może skracać czas wiązania.
Równomierne pokrycie siatką pomaga również zachować kształt beli.
Sznurek jest starszym i nadal stosowanym rozwiązaniem.
Proces owijania trwa zazwyczaj dłużej niż przy siatce.
Niektóre nowoczesne prasy umożliwiają zastąpienie siatki folią.
Rozwiązanie jest wykorzystywane przede wszystkim przy materiale przeznaczonym na sianokiszonkę.
Prasoowijarka łączy prasowanie i owijanie beli folią w jednym zestawie.
Po uformowaniu bela trafia bezpośrednio na stół owijarki.
Pozwala to ograniczyć liczbę oddzielnych maszyn i przyspieszyć proces przygotowania sianokiszonki.
Prasa solo jest:
lżejsza,
krótsza,
zazwyczaj tańsza.
Prasoowijarka pozwala natomiast wykonać dwa zabiegi w jednym przejeździe.
Prasy kostkujące formują materiał w bele prostopadłościenne.
Można wyróżnić:
małe prasy kostkujące,
duże prasy wielkogabarytowe.
Formuje niewielkie kostki, które mogą być przenoszone ręcznie.
Nadal jest wykorzystywana między innymi w:
małych gospodarstwach,
hodowli koni,
produkcji siana na sprzedaż.
Formuje ciężkie bele przeznaczone do transportu mechanicznego.
Jest stosowana w dużych gospodarstwach i firmach usługowych.
Najważniejsze są:
wysoka przepustowość,
duży zgniot,
stabilny kształt.
Wysoka gęstość ma duże znaczenie w transporcie.
Pozwala przewozić większą masę materiału na tej samej powierzchni.
Materiał jest zagęszczany przez tłok wykonujący ruch posuwisto-zwrotny.
Wydajność zależy między innymi od częstotliwości jego skoków i konstrukcji kanału prasowania.
Przykładowo CLAAS QUADRANT 5200 EVOLUTION osiąga 56 skoków tłoka na minutę i wykorzystuje kanał prasowania o długości 3,85 m.
W prasie kostkującej za związanie beli odpowiadają supłacze.
Ich stan jest jednym z najważniejszych elementów podczas kontroli używanej prasy.
Nieprawidłowa regulacja może prowadzić do:
niedowiązanych bel,
zrywania sznurka,
przestojów.
Nie ma jednej uniwersalnej wartości.
Zapotrzebowanie zależy od:
konstrukcji prasy,
rotora,
liczby noży,
wielkości pokosu,
terenu.
Producent zawsze powinien być podstawowym źródłem informacji.
W tej klasie mogą pracować prostsze prasy zwijające, ale trzeba sprawdzić wymagania konkretnego modelu.
Przykładowo KRONE dla części modeli Fortima podaje minimalnie około 50 KM, natomiast Comprima F 125 około 65 KM. Są to wartości modelowe, a nie uniwersalne rekomendacje.
Ta klasa otwiera dostęp do wielu maszyn z rotorem i zespołem tnącym.
Przy pracy z ciężką sianokiszonką trzeba uwzględnić również masę całego zestawu.
Wiele pras współpracuje z WOM 540 obr./min, ale są też konstrukcje o innych wymaganiach.
Należy zawsze sprawdzić instrukcję konkretnego modelu.
Prasa może wymagać obwodów do:
klapy,
podbieracza,
noży,
podłogi rotora.
Prasoowijarki mają zazwyczaj większe wymagania hydrauliczne.
Nowoczesny terminal może wyświetlać:
średnicę beli,
zgniot,
napełnienie lewej i prawej strony,
liczbę bel,
stan noży.
Niektóre prasy współpracują z ISOBUS.
Pozwala to obsługiwać maszynę z kompatybilnego terminala ciągnika.
Operator powinien tak prowadzić prasę, aby materiał równomiernie trafiał na całą szerokość.
Nierównomierne napełnianie może prowadzić do:
asymetrycznej beli,
nierównomiernego zgniotu.
Sterownik może informować, czy więcej materiału trafia na lewą czy prawą stronę.
Ułatwia to prowadzenie po pokosie.
Nie powinna być oceniana wyłącznie w belach na godzinę.
Warto analizować:
masę materiału,
średnią masę beli,
liczbę postojów,
czas wiązania.
Dwie prasy wykonujące tę samą liczbę bel mogą mieć bardzo różną rzeczywistą wydajność tonażową.
Zależy między innymi od:
średnicy,
materiału,
wilgotności,
zgniotu.
Nie można przypisać jednego ciężaru do każdej beli 120 × 120 cm.
Ma bardzo duży wpływ na masę.
Mokra bela sianokiszonki będzie znacznie cięższa niż bela suchej słomy o podobnej średnicy.
Prasa posiada wiele elementów:
wirujących,
tnących,
pracujących pod ciśnieniem.
Usuwanie zatorów powinno odbywać się zgodnie z instrukcją maszyny i po prawidłowym zabezpieczeniu napędu.
Używana prasa rolnicza może być bardzo dobrym zakupem, ale wymaga dokładnej kontroli.
Maszyny te pracują pod dużym obciążeniem i posiadają wiele elementów eksploatacyjnych.
Najważniejsze są:
podbieracz,
rotor,
noże,
komora,
pasy lub łańcuchy,
łożyska,
aparat wiążący,
hydraulika,
elektronika.
Należy sprawdzić:
palce,
listwy,
łożyskowanie,
koła kopiujące.
Brakujące lub wygięte palce mogą pogarszać zbieranie pokosu.
Powinien być prosty i wolny od poważnych uszkodzeń.
Należy sprawdzić:
zęby,
łożyska,
napęd.
Trzeba ocenić:
ostrość,
kompletność,
mechanizm włączania.
Stępione noże zwiększają opór i pogarszają jakość cięcia.
W prasie pasowej należy skontrolować:
pęknięcia,
naderwania,
łączenia,
długość.
Nierówne pasy mogą wpływać na formowanie beli.
Trzeba sprawdzić ich:
wydłużenie,
napinacze,
koła zębate.
Wydłużony łańcuch może wymagać wymiany całego zestawu napędowego.
W prasie walcowej trzeba ocenić:
powierzchnię,
spawy,
łożyska.
Nadmierny luz lub hałas mogą wskazywać na zużycie.
Warto sprawdzić maszynę po pracy, ponieważ przegrzewające się łożysko może ujawnić problem.
Należy wykonać kilka pełnych cykli.
Siatka powinna być równomiernie rozprowadzana na całej szerokości beli.
Trzeba sprawdzić prowadnice i ruch ramienia.
Powinna:
otwierać się płynnie,
zamykać szczelnie,
nie mieć nadmiernych luzów.
Nie powinny wykazywać widocznych wycieków.
Należy sprawdzić:
czujniki,
wiązkę,
terminal,
złącza.
Jest pomocną informacją, ale nie powinien być jedyną podstawą oceny zużycia.
Stan techniczny jest ważniejszy niż sama liczba bel.
Szczególnie dokładnej kontroli wymagają:
tłok,
kanał,
supłacze,
igły,
aparaty wiążące.
Najlepiej sprawdzić działanie maszyny podczas prasowania.
Problemy z wiązaniem mogą wymagać precyzyjnej regulacji lub wymiany elementów.
Oprócz samej prasy trzeba skontrolować:
stół lub ramiona owijarki,
napinacze folii,
czujniki,
hydraulikę.
Nowa prasa daje:
gwarancję,
nowe elementy eksploatacyjne,
możliwość konfiguracji.
Używana pozwala znacząco ograniczyć koszt inwestycji.
W gospodarstwach wykonujących mało bel dobrze utrzymana używana maszyna może być ekonomicznie uzasadniona.
Najpierw należy określić:
materiał,
liczbę bel rocznie,
ciągnik,
sposób późniejszego wykorzystania bel.
Następnie warto zdecydować:
okrągła czy kostkująca,
stało- czy zmiennokomorowa,
rotor czy prosty podajnik,
noże czy brak noży,
siatka czy inne wiązanie.
Szczególnie ważne są:
zgniot,
system cięcia,
szybkie wiązanie,
możliwość współpracy z owijarką.
Przy dużej liczbie bel warto rozważyć prasoowijarkę.
Istotne będą:
gęstość beli,
wydajność,
średnica beli,
niezawodny system wiązania.
Firma usługowa powinna zwracać szczególną uwagę na:
przepustowość,
czas wiązania,
łatwość usuwania zatorów,
serwis,
trwałość napędu.
To maszyna zbierająca materiał z pokosu i formująca go w bele lub kostki.
Do prasowania słomy, siana, sianokiszonki i innych materiałów roślinnych.
Najważniejsze to prasy zwijające i kostkujące.
Maszyna formująca okrągłe bele.
Maszyna formująca prostopadłościenne bele.
Ma komorę o zasadniczo określonej wielkości beli.
Pozwala regulować średnicę beli w określonym zakresie.
Pozwala wybrać kilka określonych średnic beli.
Stała jest dobrym rozwiązaniem przy powtarzalnym rozmiarze beli, zmienna zapewnia większą elastyczność.
Pasowa jest często zmiennokomorowa, natomiast walcowa często występuje jako stałokomorowa.
To prasa, w której belę obraca układ łańcuchów i listew.
Warto zwrócić uwagę na wysoki zgniot, rotor, noże i szybki system wiązania.
Ważna jest wysoka wydajność i możliwość uzyskania ciężkich, stabilnych bel.
Powinna zapewniać dobre formowanie materiału bez nadmiernych strat.
Wiele modeli tak, ale różnią się skutecznością w poszczególnych materiałach.
W przybliżeniu 120 cm szerokości i 120 cm średnicy.
Około 120 cm szerokości i 150 cm średnicy.
W prasach zmiennokomorowych tak.
Stopień zagęszczenia materiału w beli.
Nie. Powinien być dopasowany do materiału i sposobu jego wykorzystania.
Pozwala zwiększyć masę pojedynczej beli i ograniczyć liczbę bel.
Pomaga ograniczać ilość powietrza wewnątrz beli.
Mniej zagęszczona centralna część beli.
Zbiera pokos z powierzchni pola.
Może ułatwiać pracę z szerokimi i nierównymi pokosami.
Element transportujący materiał z podbieracza do komory.
Przy dużej wydajności i systemie cięcia rotor jest bardzo przydatny.
Umożliwia cięcie materiału przed prasowaniem.
Krótszy materiał może łatwiej się zagęszczać i później rozdzielać przy zadawaniu paszy.
Zależy od oczekiwanej długości cięcia i konkretnej konstrukcji.
Nie zawsze.
Mechanizm zwiększający przestrzeń pod rotorem podczas usuwania zatoru.
Należy postępować zgodnie z instrukcją producenta i bezpiecznie usunąć przyczynę zatoru.
Siatka zazwyczaj skraca czas wiązania i dobrze stabilizuje powierzchnię beli.
Niektóre modele mogą stosować folię zamiast siatki.
Połączenie prasy zwijającej z owijarką do folii.
Przy dużej produkcji sianokiszonki i potrzebie ograniczenia liczby oddzielnych operacji.
Tak, zazwyczaj znacznie.
Zależy od modelu, rotora, noży i rodzaju materiału.
Do części prostszych modeli może wystarczyć, ale trzeba sprawdzić zalecenia producenta.
W części modeli tak, lecz wymagania mogą być wyższe.
Tak, przynajmniej do wybranych funkcji, zależnie od konstrukcji.
Wiele tak, ale trzeba sprawdzić wymagania konkretnej maszyny.
Tak.
Może pokazywać średnicę, zgniot, napełnienie komory, liczbę bel i stan podzespołów.
Należy prowadzić maszynę zgodnie ze wskazaniami sterownika lub kształtem pokosu.
Może wynikać z nierównomiernego napełnienia komory.
Może być źle ustawiony zgniot albo występować problem z układem prasowania.
Możliwe jest niewłaściwe ustawienie aparatu lub problem z prowadzeniem siatki.
Przyczyną może być ich zużycie, zanieczyszczenie lub nieprawidłowe napięcie.
Ocenić pęknięcia, łączenia, zużycie i długość.
Ocenić wydłużenie, smarowanie, napinacze i koła zębate.
Skontrolować powierzchnie, spawy i łożyska.
Palce, listwy, koła kopiujące i łożyska.
Zęby, łożyska, wał i przekładnię.
Ocenić kompletność, ostrość i mechanizm zabezpieczenia.
Należy przeprowadzić pełny cykl wiązania.
Nie w pełni. Stan mechaniczny jest równie ważny.
Tłok, supłacze, igły, kanał prasowania i podbieracz.
Odpowiadają za prawidłowe związanie kostki.
Mogą wymagać regulacji lub wymiany części, dlatego warto sprawdzić maszynę podczas pracy.
Oprócz prasy również owijarkę, napinacze folii, czujniki i hydraulikę.
Tak, jeśli jest sprawna i odpowiada potrzebom gospodarstwa.
Nowa daje gwarancję, a używana może znacznie ograniczyć koszt inwestycji.
Najpierw określ materiał, liczbę bel, parametry ciągnika i oczekiwany rozmiar beli.
Następnie wybierz:
typ komory,
system prasowania,
rotor,
noże,
sposób wiązania.
Jeżeli podstawowym materiałem jest sianokiszonka, warto szczególnie analizować zgniot, rotor, liczbę noży i możliwość współpracy z owijarką.
Jeżeli maszyna będzie prasowała głównie słomę, warto zwrócić szczególną uwagę na wydajność, maksymalną średnicę beli i gęstość materiału.
Dobrze dobrane prasy rolnicze pozwalają znacznie usprawnić zbiór słomy, siana i sianokiszonki.
Nie należy jednak wybierać maszyny wyłącznie według ceny, średnicy beli czy liczby noży.
Kluczowe znaczenie mają:
rodzaj komory,
sposób prasowania,
wydajność podbieracza,
rotor,
zgniot,
system wiązania,
zapotrzebowanie na moc.
W przypadku maszyny używanej szczególnej kontroli wymagają elementy napędu, pasy lub łańcuchy, łożyska, rotor i system wiązania.
Niezależnie od tego, czy potrzebna jest prasa stałokomorowa, zmiennokomorowa, pasowa, walcowa, kostkująca, prasoowijarka czy używana prasa rolnicza, najlepszym wyborem będzie maszyna dopasowana do rzeczywistego rodzaju materiału, ciągnika i liczby wykonywanych bel.
Zapoznaj się z dostępnymi prasami rolniczymi i porównaj typ komory, wielkość beli, podbieracz, rotor, liczbę noży, system wiązania, wymagania mocy oraz wyposażenie. Prawidłowo dobrana prasa pozwala zwiększyć wydajność zbioru i uzyskać bele odpowiadające dalszej technologii gospodarstwa.
Używamy niezbędnych plików cookies do prawidłowego działania serwisu. Za Twoją zgodą możemy także korzystać z cookies funkcjonalnych, analitycznych i marketingowych.