Kosiarka czołowa dyskowa SIP typ SILVERCUT DISC 340 F
- Finansowanie fabryczne na 0%, okres spłaty do 3 lat
- Szerokość robocza 3,32 m
- Zawieszenie hydro-pneumatyczne, ciągnione
- Gwarancja 3 lata (2+1)
3 dostępnych ofert
- Szerokość robocza 3,0 m
- System szybkiej wymiany noży
- Zawieszenie z systemem pływającym
Kosiarki czołowe to nowoczesne maszyny rolnicze montowane z przodu ciągnika, przeznaczone przede wszystkim do koszenia traw, lucerny, mieszanek motylkowych i innych zielonek wykorzystywanych na siano lub sianokiszonkę. Dzięki przedniemu położeniu operator ma bardzo dobrą widoczność na obszar roboczy, a roślinność jest ścinana przed przejazdem kół ciągnika.
Maszyny tego typu są szczególnie popularne w gospodarstwach o większym areale użytków zielonych, gospodarstwach mlecznych oraz w firmach usługowych. Mogą pracować jako pojedyncza kosiarka przednia albo w zestawie z kosiarką tylną lub dwoma tylnymi sekcjami typu motyl.
W tej kategorii mogą znajdować się kosiarki czołowe dyskowe, modele z kondycjonerem, bez kondycjonera, z hydraulicznym lub mechanicznym odciążeniem, systemami kopiowania terenu oraz o różnych szerokościach roboczych.
Przy wyborze odpowiedniej maszyny warto uwzględnić nie tylko szerokość roboczą, ale również moc ciągnika, parametry przedniego TUZ, przedni WOM, masę kosiarki, rodzaj zawieszenia, sposób odciążenia, konstrukcję belki tnącej oraz planowaną technologię zbioru zielonek.
Kosiarka czołowa jest maszyną montowaną na przednim trzypunktowym układzie zawieszenia ciągnika.
Napęd przekazywany jest zazwyczaj przez przedni WOM.
Maszyna porusza się przed ciągnikiem i ścina rośliny przed przejazdem kół.
Do jej głównych zalet należą:
bardzo dobra widoczność,
koszenie przed kołami ciągnika,
możliwość budowy szerokiego zestawu,
dobra zwrotność,
łatwe kontrolowanie pozycji maszyny.
Najczęściej wykorzystywana jest do koszenia:
traw,
lucerny,
koniczyny,
mieszanek trawiasto-motylkowych,
zielonek na sianokiszonkę,
materiału przeznaczonego na siano.
Może pracować samodzielnie albo jako część większego zestawu koszącego.
Najpopularniejszym rozwiązaniem jest kosiarka czołowa dyskowa.
Posiada belkę tnącą z szeregiem szybko obracających się dysków.
Na dyskach zamontowane są noże tnące.
Do zalet takiej konstrukcji należą:
duża wydajność,
niska belka,
dobre kopiowanie terenu,
możliwość uzyskania dużej szerokości roboczej.
Dyskowe kosiarki czołowe mogą być wyposażone w kondycjoner lub pracować bez niego.
Kosiarka czołowa z kondycjonerem dodatkowo oddziałuje na skoszony materiał.
Celem kondycjonowania jest uszkodzenie lub zgniecenie łodyg w taki sposób, aby szybciej oddawały wilgoć.
Może to skrócić czas podsuszania.
Jest to szczególnie istotne przy:
produkcji sianokiszonki,
krótkich oknach pogodowych,
dużym areale użytków zielonych.
Kondycjoner palcowy wykorzystuje wirnik z palcami.
Materiał przechodzący przez układ jest intensywnie przemieszczany i wyginany.
Rozwiązanie to jest bardzo często stosowane przy trawach.
Kondycjoner walcowy wykorzystuje dwa współpracujące walce.
Może być szczególnie interesujący przy roślinach o delikatniejszych liściach, takich jak lucerna.
Jego zadaniem jest zgniatanie łodyg przy możliwie ograniczonym osypywaniu liści.
Model bez kondycjonera jest zwykle:
lżejszy,
prostszy,
mniej energochłonny.
Może być dobrym wyborem, jeśli:
materiał będzie intensywnie przetrząsany,
gospodarstwo nie potrzebuje przyspieszonego podsuszania,
ciągnik ma ograniczoną moc lub udźwig.
To dwa różne sposoby montażu.
Kosiarka czołowa zapewnia:
lepszą widoczność,
koszenie przed kołami,
możliwość pracy w zestawie z tylną.
Kosiarka tylna:
jest prostsza,
nie wymaga przedniego TUZ i WOM,
często jest tańsza.
W mniejszych gospodarstwach pojedyncza kosiarka tylna może być wystarczająca.
W gospodarstwach o większym areale kosiarka czołowa może znacząco zwiększyć możliwości całego zestawu.
Bardzo popularnym rozwiązaniem jest połączenie:
jednej kosiarki czołowej,
jednej kosiarki tylnej.
Taki zestaw pozwala zwiększyć szerokość roboczą bez konieczności inwestowania od razu w pełny zestaw motylkowy.
Przy prawidłowym doborze maszyny pracują z odpowiednim zakładem, aby nie pozostawiać nieskoszonych pasów.
W największych gospodarstwach kosiarka czołowa współpracuje z dwiema tylnymi sekcjami.
Taki układ jest nazywany często zestawem typu motyl.
Pozwala uzyskać bardzo dużą szerokość roboczą.
Sprawdza się przede wszystkim:
w dużych gospodarstwach mlecznych,
gospodarstwach produkujących dużo sianokiszonki,
firmach usługowych.
Przed zakupem należy sprawdzić:
moc ciągnika,
udźwig przedniego TUZ,
parametry przedniego WOM,
masę kosiarki,
hydraulikę,
dopuszczalne obciążenie przedniej osi.
Jeśli kosiarka będzie pracować w zestawie z tylną, trzeba analizować cały zestaw, a nie każdą maszynę osobno.
Przedni TUZ musi mieć odpowiedni udźwig.
Kosiarka z kondycjonerem może być znacznie cięższa niż prosty model bez dodatkowego układu.
Należy również sprawdzić:
kategorię mocowania,
geometrię ramion,
zakres podnoszenia.
Kosiarka czołowa wymaga odpowiedniego napędu.
Przedni WOM musi mieć:
właściwą prędkość,
prawidłowy kierunek obrotów,
odpowiednią moc.
Nie należy zakładać, że każdy przedni WOM będzie kompatybilny z każdą kosiarką.
To bardzo ważny parametr.
Przednie WOM-y mogą różnić się konstrukcją.
Przed zakupem należy sprawdzić wymagania konkretnej kosiarki i możliwości ciągnika.
Kosiarka czołowa około 3 m to jedna z najpopularniejszych klas szerokości.
Zapewnia dobry kompromis pomiędzy:
wydajnością,
masą,
zapotrzebowaniem na moc,
możliwością pracy na mniejszych polach.
Może być wykorzystywana zarówno samodzielnie, jak i w zestawie z kosiarką tylną.
Szersze modele zapewniają wyższą wydajność.
Wymagają jednak:
większej mocy,
odpowiedniego przedniego TUZ,
dobrej stabilności,
skutecznego kopiowania terenu.
Wraz ze wzrostem szerokości rośnie znaczenie konstrukcji zawieszenia.
Należy uwzględnić:
areał,
moc ciągnika,
wielkość pól,
ukształtowanie terenu,
sposób pracy z maszyną tylną.
Nie zawsze największa dostępna kosiarka będzie najlepsza.
Jedną z najważniejszych cech kosiarki czołowej jest zdolność kopiowania nierówności.
Maszyna znajduje się przed ciągnikiem, dlatego reaguje na teren wcześniej niż tylna.
Dobre kopiowanie pomaga:
utrzymać stałą wysokość cięcia,
ograniczyć kontakt belki z glebą,
zmniejszyć zanieczyszczenie paszy.
W wielu nowoczesnych konstrukcjach stosuje się zawieszenie centralne.
Pozwala ono belce wychylać się względem punktu centralnego i lepiej podążać za ukształtowaniem terenu.
Ma to szczególne znaczenie na nierównych łąkach.
Niektóre kosiarki czołowe mają konstrukcję, w której belka jest bardziej „ciągnięta” niż pchana.
Może to poprawiać zdolność maszyny do przechodzenia nad nierównościami.
Dokładna geometria zależy jednak od producenta.
Hydrauliczne odciążenie kosiarki pozwala zmniejszyć nacisk belki na podłoże.
Może to:
ograniczyć niszczenie darni,
poprawić kopiowanie,
zmniejszyć opory.
W wielu maszynach operator może regulować stopień odciążenia.
Prostsze konstrukcje mogą korzystać ze sprężyn.
To rozwiązanie:
proste,
trwałe,
łatwe w obsłudze.
Nie oferuje jednak zawsze tak szerokiego zakresu regulacji jak układ hydrauliczny.
Zbyt duży nacisk może powodować:
uszkodzenie darni,
zanieczyszczenie zielonki,
zwiększone zużycie elementów ślizgowych.
Zbyt mały może natomiast pogarszać stabilność prowadzenia.
Dlatego ustawienie powinno być dopasowane do warunków.
Belka jest podstawowym zespołem roboczym kosiarki dyskowej.
Znajdują się w niej:
dyski,
przekładnie,
łożyska,
elementy napędu.
Jej stan ma kluczowe znaczenie przy zakupie używanej maszyny.
Dyski powinny:
pracować płynnie,
nie mieć nadmiernych luzów,
być proste,
posiadać sprawne uchwyty noży.
Silne wibracje mogą świadczyć o problemie.
Noże są elementem eksploatacyjnym.
Powinny być:
ostre,
kompletne,
równomiernie zużyte.
Tępe elementy pogarszają jakość cięcia.
System szybkiej wymiany może znacząco skrócić czas serwisowania.
Jest szczególnie wygodny w gospodarstwach o dużej powierzchni.
Kosiarka powinna posiadać odpowiednie systemy chroniące napęd i belkę przy kontakcie z przeszkodą.
Rozwiązania różnią się w zależności od producenta.
Przy zakupie używanej maszyny trzeba sprawdzić kompletność zabezpieczeń.
Przy produkcji sianokiszonki szczególnie ważne są:
wysoka wydajność,
równomierne cięcie,
szybkie podsuszanie,
prawidłowe formowanie pokosu.
Kondycjoner może być dużą zaletą.
Do siana równie ważne są:
odpowiednia wysokość cięcia,
ograniczenie zanieczyszczenia,
równomierny pokos.
Materiał jest później zazwyczaj przetrząsany i zgrabiany.
Przy lucernie warto zwrócić uwagę na sposób kondycjonowania.
Roślina ta ma wartościowe liście, które po podsuszeniu łatwo się osypują.
Dlatego zbyt agresywna obróbka może zwiększać straty.
W takich warunkach kluczowe są:
dobre kopiowanie,
duży zakres wychyleń,
odpowiednie odciążenie,
prawidłowa regulacja.
Szeroka kosiarka o słabym kopiowaniu może pracować gorzej niż nieco węższy, lepiej zaprojektowany model.
Na pofałdowanych polach szczególnie ważne są ruchy poprzeczne i wzdłużne zawieszenia.
Maszyna powinna dostosowywać się do terenu bez nadmiernego unoszenia i dociskania.
Na słabo nośnym podłożu trzeba zwrócić uwagę na:
masę kosiarki,
masę całego zestawu,
ogumienie ciągnika.
Zbyt ciężki zestaw może powodować koleiny i niszczyć darń.
Wysokość cięcia należy dobrać do:
gatunku roślin,
stanu użytku,
przeznaczenia zielonki.
Zbyt niskie koszenie może zwiększać zanieczyszczenie materiału i pogarszać odrastanie.
Prędkość powinna być dopasowana do:
plonu,
równości terenu,
szerokości kosiarki,
mocy ciągnika.
Zbyt szybka jazda może pogorszyć jakość cięcia.
Kosiarki mogą odkładać materiał:
w stosunkowo wąski pokos,
na większej szerokości.
To ważne, ponieważ wpływa na dalszy proces podsuszania.
Rozłożenie materiału na większej powierzchni może przyspieszyć oddawanie wilgoci.
Może być korzystne przy produkcji sianokiszonki i siana.
W niektórych technologiach korzystne jest odkładanie materiału w bardziej zwarte pasmo.
Może ograniczyć liczbę późniejszych przejazdów.
Kosiarka czołowa jest kluczowym elementem zestawu motylkowego.
Sama ścina pas przed ciągnikiem, natomiast tylne sekcje rozszerzają szerokość roboczą na obie strony.
Tak, szczególnie jeśli:
ciągnik ma przedni TUZ i WOM,
planowana jest późniejsza rozbudowa zestawu,
ważna jest widoczność.
Może być używana także samodzielnie.
Używana kosiarka czołowa może być dobrym zakupem, ale przed zakupem należy dokładnie sprawdzić stan najważniejszych zespołów.
Szczególnie ważne są:
belka tnąca,
dyski,
przekładnie,
kondycjoner,
zawieszenie,
hydraulika.
Należy skontrolować:
belkę,
dyski,
noże,
przekładnie,
WOM,
kondycjoner,
wałki,
łożyska,
ramę,
hydraulikę.
Należy zwrócić uwagę na:
wycieki,
luzy,
uszkodzenia,
niepokojące dźwięki.
Naprawa belki może być kosztowna.
Powinna pracować płynnie i bez wycieków.
Warto sprawdzić:
poziom oleju,
luzy,
hałas,
stan uszczelnień.
Jeżeli kosiarka go posiada, należy sprawdzić:
palce lub walce,
łożyska,
napęd,
regulację,
stan osłon.
Trzeba skontrolować:
sworznie,
tuleje,
połączenia,
sprężyny lub elementy hydrauliczne.
Duże luzy mogą pogarszać kopiowanie terenu.
Warto sprawdzić:
przewody,
siłowniki,
akumulatory hydrauliczne, jeśli występują,
szybkozłącza.
Nie powinno być widocznych wycieków.
Rama powinna być:
prosta,
bez dużych pęknięć,
bez nieprofesjonalnych napraw.
Szczególnie ważne są miejsca mocowania do TUZ.
Kosiarka powinna mieć kompletne osłony.
Braki są nie tylko problemem technicznym, ale również zagrożeniem bezpieczeństwa.
Nowa maszyna daje:
gwarancję,
możliwość konfiguracji,
przewidywalny stan.
Używana może znacząco obniżyć koszt zakupu.
W używanej trzeba jednak uwzględnić potencjalną wymianę:
noży,
dysków,
łożysk,
elementów kondycjonera,
części hydrauliki.
Przed pierwszym pokosem należy sprawdzić:
belkę tnącą,
noże,
dyski,
przekładnie,
WOM,
kondycjoner,
zawieszenie,
hydraulikę,
osłony.
Warto również wykonać próbne uruchomienie przed wyjazdem w pole.
To kosiarka rolnicza montowana z przodu ciągnika na przednim TUZ i najczęściej napędzana przez przedni WOM.
Do koszenia traw, lucerny, koniczyny i innych zielonek.
Dobra widoczność, koszenie przed kołami i możliwość pracy w szerokim zestawie z kosiarką tylną.
Tak.
Tak, w typowych konstrukcjach.
Najczęściej tak.
Nie. Trzeba sprawdzić prędkość, kierunek obrotów i wymagania producenta.
Porównać moc, udźwig TUZ, WOM, masę kosiarki i możliwości hydrauliczne.
Tak. Wpływa na obciążenie przedniej osi i stabilność ciągnika.
Bardzo popularne są modele około 3 m, ale dobór zależy od ciągnika i gospodarstwa.
To dobry kompromis pomiędzy wydajnością a gabarytami dla wielu średnich i dużych gospodarstw.
Czołowa daje lepszą widoczność i większe możliwości rozbudowy zestawu, a tylna jest prostsza.
Tak, jeśli potrzebna jest większa wydajność i ciągnik ma odpowiednią moc.
To kosiarka czołowa i dwie tylne sekcje koszące.
Dla dużych gospodarstw i firm usługowych.
To układ oddziałujący na łodygi, aby przyspieszyć podsuszanie.
Tak, jeśli produkcja sianokiszonki wymaga szybkiego podsuszania.
Palcowy jest często wybierany do traw, a walcowy może być korzystny przy lucernie.
Tak, ponieważ jest dodatkowym aktywnym zespołem roboczym.
Pomaga utrzymywać równą wysokość koszenia i ograniczać kontakt belki z ziemią.
System pozwalający belce wychylać się wokół centralnego punktu.
Jest bardzo przydatne przy szerokich kosiarkach i nierównym terenie.
Zmniejsza nacisk maszyny na podłoże.
Może ograniczać uszkodzenia runi i poprawiać prowadzenie.
Zgodnie z instrukcją i warunkami terenowymi.
Wysokość należy dopasować do gatunku, stanu runi i technologii zbioru.
Może zwiększać zanieczyszczenie paszy i pogarszać regenerację darni.
Tak szybko, aby maszyna nadal zapewniała równomierne i czyste cięcie.
Tak, jeśli ma dobry system kopiowania i jest prawidłowo ustawiona.
Tak, ale duże znaczenie ma zakres wychyleń zawieszenia.
Może, ale trzeba uważać na ugniatanie i uszkodzenia darni.
Tak.
Tak, szczególnie modele z kondycjonerem.
Tak, przy odpowiednim ustawieniu i doborze kondycjonera.
Zależy od konstrukcji i ustawień konkretnego modelu.
W wielu modelach tak.
Może przyspieszać podsuszanie.
Wiele konstrukcji umożliwia bardziej zwarte odkładanie materiału.
Belkę, dyski, noże, przekładnię, kondycjoner, zawieszenie, hydraulikę i ramę.
Należy szukać wycieków, luzów, hałasu i uszkodzeń.
Skontrolować palce lub walce, łożyska, napęd i regulację.
Sprawdzić przewody, siłowniki, szybkozłącza i ewentualne wycieki.
Tak, mogą pogarszać precyzję prowadzenia.
Tak, jeśli jej stan techniczny jest dobry i jest kompatybilna z ciągnikiem.
Potencjalnie belka tnąca, przekładnie, kondycjoner i większe elementy hydrauliki.
Tak, jeśli jest dobrze utrzymana i dostępne są części.
Sprawdzić belkę, noże, dyski, przekładnie, WOM, hydraulikę, kondycjoner i osłony.
Oczyścić, skontrolować zużycie, wykonać smarowanie i zabezpieczyć przed korozją.
Najlepiej pod zadaszeniem, na stabilnym podłożu i w pozycji zalecanej przez producenta.
Kompatybilność z ciągnikiem, szerokość, masa, WOM, kopiowanie terenu, odciążenie i ewentualny kondycjoner.
Najpierw należy sprawdzić ciągnik:
przedni TUZ,
przedni WOM,
moc,
dopuszczalne obciążenie osi,
hydraulikę.
Następnie trzeba określić:
areał,
oczekiwaną szerokość roboczą,
rodzaj zielonki,
sposób dalszego zbioru,
potrzebę zastosowania kondycjonera.
Do średniego gospodarstwa bardzo uniwersalna może być kosiarka czołowa około 3 m.
Jeżeli gospodarstwo produkuje intensywnie sianokiszonkę, warto rozważyć model z kondycjonerem.
Jeżeli w przyszłości planowany jest szeroki zestaw koszący, należy wybierać maszynę, która dobrze współpracuje z tylnymi sekcjami.
Dobrze dobrane kosiarki czołowe mogą znacząco zwiększyć wydajność zbioru zielonek i poprawić komfort operatora.
Ich największą zaletą jest bardzo dobra widoczność i możliwość koszenia roślin przed przejazdem kół ciągnika.
W średnich gospodarstwach mogą pracować samodzielnie albo w połączeniu z kosiarką tylną.
W dużych gospodarstwach stanowią podstawowy element szerokich zestawów typu motyl.
Przy wyborze warto zwracać uwagę przede wszystkim na szerokość roboczą, masę, zapotrzebowanie na moc, przedni TUZ i WOM, kondycjoner, zawieszenie oraz system kopiowania terenu.
W przypadku maszyny używanej szczególnie ważny jest stan belki tnącej, przekładni, dysków, kondycjonera, zawieszenia i hydrauliki.
Niezależnie od tego, czy potrzebna jest kosiarka czołowa 3 m, kosiarka przednia z kondycjonerem, model do pracy z kosiarką tylną czy używana kosiarka czołowa, najlepszym wyborem będzie maszyna dopasowana do możliwości ciągnika i technologii zbioru stosowanej w gospodarstwie.
Zapoznaj się z dostępnymi kosiarkami czołowymi i porównaj szerokość roboczą, kondycjoner, masę, sposób zawieszenia, wymagania wobec WOM i system kopiowania terenu. Prawidłowy dobór maszyny pozwala zwiększyć wydajność koszenia przy jednoczesnym ograniczeniu strat i poprawie jakości zbieranego materiału.
Używamy niezbędnych plików cookies do prawidłowego działania serwisu. Za Twoją zgodą możemy także korzystać z cookies funkcjonalnych, analitycznych i marketingowych.