Przyczepa samozbierająca do słomy zielonek Strautmann Super Vitesse 2DO
- Możliwość zakupu przyczepy używanej na preferencyjnych warunkach!!!
- Tandem z zawieszeniem resorowym
- Pojemność skrzyni 29 m3
- Aplikator do zakiszania
9 dostępnych ofert
- Możliwość zakupu przyczepy używanej na preferencyjnych warunkach!!!
- Tandem z zawieszeniem resorowym
- Pojemność skrzyni 29 m3
- Aplikator do zakiszania
ID CRM: 517416
- Finansowanie fabryczne na 0%,
- Możliwość zakupu przyczepy pokazowej na preferencyjnych warunkach!!!
- Tandem z zawieszeniem hydraulicznym
- Pojemność skrzyni wg DIN 45,0 m3
- Szerokie ogumienie 800/45 R 26,5
ID CRM: 517416
- PRZY ZAKUPIE PRZYCZEPY KOMPLET NOŻY GRATIS!!!
- Możliwość zakupu przyczepy pokazowej na preferencyjnych warunkach!!!
- Tandem z zawieszeniem hydraulicznym
- Pojemność skrzyni wg DIN 47,0 m3
- Szerokie ogumienie 800/45 R 26,5
ID CRM: 517474
PRZY ZAKUPIE PRZYCZEPY KOMPLET NOŻY GRATIS!!!
- Tandem z zawieszeniem na resorze parabolicznym
- Pojemność skrzyni wg DIN 33,8 m3
- Szerokie ogumienie 710/45 R 22,5
ID CRM: 513475
- PRZY ZAKUPIE PRZYCZEPY KOMPLET NOŻY GRATIS!!!
- Możliwość zakupu przyczepy pokazowej na preferencyjnych warunkach!!!
- Tandem z zawieszeniem hydraulicznym
- Pojemność skrzyni wg DIN 41,5 m3
Przyczepy samozbierające to specjalistyczne maszyny zielonkowe, które łączą kilka etapów pracy w jednym przejeździe. Ich zadaniem jest podbieranie materiału z pokosu, transportowanie go do wnętrza maszyny, opcjonalne cięcie za pomocą zespołu noży, przewóz do gospodarstwa lub silosu oraz szybki rozładunek.
W przeciwieństwie do klasycznej przyczepy objętościowej przyczepa samozbierająca nie musi być napełniana przez sieczkarnię. Posiada własny podbieracz oraz system podający materiał do skrzyni. Dzięki temu może samodzielnie zbierać trawę, podsuszoną zielonkę i materiał przeznaczony do dalszego zakiszania.
Nowoczesne przyczepy samozbierające mogą być wyposażone w szeroki podbieracz, rotor podający, kilkadziesiąt noży tnących, stalową podłogę transportową, automatyczne sterowanie załadunkiem, walce dozujące, układy tandem lub tridem, osie skrętne, hydrauliczne zawieszenie, Load Sensing oraz sterowanie ISOBUS.
Przy wyborze maszyny trzeba więc analizować znacznie więcej niż samą pojemność skrzyni. Duże znaczenie mają wydajność podbierania, przepustowość rotora, liczba i stan noży, długość cięcia, system rozładunku, konstrukcja podłogi, liczba łańcuchów transportowych, wymagania hydrauliczne oraz dopasowanie do ciągnika.
Przyczepa samozbierająca to maszyna przeznaczona do samodzielnego zbioru materiału z pokosu.
Typowy cykl pracy obejmuje:
podbieranie zielonki,
przekazanie materiału do rotora,
ewentualne cięcie,
transport do skrzyni,
napełnienie przyczepy,
przewóz,
rozładunek.
Dzięki temu jedna maszyna może zastąpić osobny etap załadunku wykonywany przez inną maszynę.
Najczęściej wykorzystuje się je do:
zbioru trawy,
zielonki,
materiału na sianokiszonkę,
transportu pasz objętościowych.
Mogą pracować zarówno przy przygotowywaniu paszy do silosu, jak i przy transporcie materiału bezpośrednio do gospodarstwa.
To dwa różne typy maszyn.
Przyczepa samozbierająca posiada własny podbieracz i system załadunku.
Przyczepa objętościowa jest najczęściej napełniana przez inną maszynę, np. sieczkarnię.
To podstawowa różnica, która powinna być jasno opisana również w strukturze kategorii SEO.
Sieczkarnia ścina i rozdrabnia rośliny, a następnie wyrzuca materiał do przyczepy.
Przyczepa samozbierająca pracuje z materiałem znajdującym się już w pokosie.
Może więc samodzielnie wykonać:
podbieranie,
transport,
cięcie,
załadunek.
Jednym z głównych zastosowań jest zbiór zielonki.
Maszyna powinna sprawnie pracować zarówno z materiałem świeżym, jak i podsuszonym.
Znaczenie mają:
przepustowość,
szerokość podbieracza,
rotor,
system noży.
Przy produkcji sianokiszonki materiał może zostać zebrany po odpowiednim podsuszeniu.
Przyczepa samozbierająca umożliwia bezpośredni transport do:
silosu,
pryzmy,
miejsca zakiszania.
Podbieracz jest pierwszym elementem roboczym przyczepy.
Jego zadaniem jest uniesienie pokosu i przekazanie materiału do rotora.
Najważniejsze parametry to:
szerokość robocza,
liczba rzędów palców,
konstrukcja prowadzenia,
koła kopiujące.
Szerszy podbieracz może ułatwiać pracę z dużymi i nieregularnymi pokosami.
Nie należy jednak porównywać maszyn wyłącznie na podstawie szerokości.
Ważna jest również wydajność całego układu podającego.
Powinny być:
kompletne,
proste,
prawidłowo zamocowane.
Brakujące lub odkształcone palce mogą pogarszać jakość zbioru.
Pomagają utrzymywać podbieracz na właściwej wysokości względem gleby.
Dzięki temu można ograniczać:
zbieranie ziemi,
kontakt palców z podłożem,
zanieczyszczenie paszy.
Rotor jest jednym z kluczowych elementów przyczepy samozbierającej.
Odbiera materiał z podbieracza i aktywnie transportuje go do dalszej części maszyny.
W przyczepach z systemem tnącym współpracuje bezpośrednio z nożami.
Większy rotor może poprawiać przepustowość, ale rzeczywista wydajność zależy także od:
szerokości,
liczby rzędów zębów,
napędu,
kształtu kanału.
Muszą być odporne na:
ścieranie,
uderzenia,
intensywną pracę.
W używanej maszynie ich stan może dużo powiedzieć o stopniu eksploatacji.
Rotor pracuje pod dużym obciążeniem.
Przekładnia powinna być sprawdzona pod kątem:
wycieków,
hałasu,
temperatury,
luzów.
System tnący umożliwia skracanie materiału już podczas załadunku.
Może to poprawiać:
zagęszczenie w skrzyni,
późniejsze rozprowadzanie materiału,
strukturę paszy.
Większa liczba noży może pozwalać uzyskać krótszą teoretyczną długość cięcia.
Nie powinna być jednak analizowana jako jedyny wskaźnik jakości.
Liczy się także:
rozstaw,
rotor,
geometria noży.
Zależy od:
liczby noży,
ich rozstawu,
konstrukcji rotora.
Krótsze cięcie może zwiększać zapotrzebowanie mocy.
W wielu maszynach możliwe jest zmniejszenie liczby aktywnych noży.
Pozwala to dopasować:
długość materiału,
zapotrzebowanie mocy,
wydajność.
Noże powinny posiadać system chroniący je po uderzeniu w ciało obce.
W używanej maszynie mechanizm zabezpieczenia należy dokładnie przetestować.
Ostre noże:
zmniejszają opór,
poprawiają jakość cięcia,
ograniczają obciążenie napędu.
Materiał pomiędzy podbieraczem a skrzynią powinien przemieszczać się możliwie równomiernie.
Zatory ograniczają wydajność całej maszyny.
W niektórych konstrukcjach możliwe jest zwiększenie przestrzeni pod rotorem w celu łatwiejszego usunięcia zatoru.
Nowoczesne przyczepy mogą automatycznie sterować podłogą transportową.
Czujniki monitorują stopień napełnienia i uruchamiają posuw wtedy, gdy jest to potrzebne.
Pojemność podaje się najczęściej w m³.
Nie należy jej mylić z:
ładownością,
DMC.
Przy materiałach zielonkowych objętość jest jednym z najważniejszych parametrów wydajności.
Może być dobrym rozwiązaniem dla gospodarstwa o umiarkowanej skali produkcji.
Zapewnia większą pojemność i ogranicza liczbę przejazdów.
Duże maszyny są przeznaczone do:
dużych gospodarstw,
usług,
intensywnej produkcji zielonki.
Wymagają jednak odpowiednio mocnego ciągnika.
Przy porównywaniu ofert należy zwracać uwagę na sposób pomiaru pojemności.
Najbardziej użyteczne są wartości podawane według tej samej metody lub normy.
Mogą zwiększać pojemność skrzyni.
Nie zwiększają automatycznie dopuszczalnej masy ładunku.
Określa maksymalną masę przewożonego materiału.
Duża przyczepa samozbierająca jest ciężką maszyną nawet bez ładunku.
Wpływa to na:
uciąg,
zużycie paliwa,
nacisk na glebę.
Dopuszczalna masa całkowita obejmuje maszynę wraz z ładunkiem.
Nie należy przekraczać tej wartości.
Po zebraniu materiał musi zostać przesunięty w głąb skrzyni.
Odpowiada za to ruchoma podłoga.
Popularna konstrukcja wykorzystuje kilka łańcuchów połączonych poprzecznymi listwami.
Układ ten wykonuje dwa podstawowe zadania:
przesuwa materiał podczas załadunku,
transportuje go do tyłu podczas rozładunku.
Większa skrzynia wymaga odpowiednio wytrzymałego systemu.
Przy zakupie używanej maszyny warto sprawdzić wszystkie łańcuchy osobno.
Powinny umożliwiać utrzymanie prawidłowego napięcia.
Zużyte zęby mogą przyspieszać zużycie nowych łańcuchów.
Powinna być:
prosta,
odporna na zużycie,
wolna od poważnych pęknięć.
Przyczepa może rozładowywać materiał poprzez cofanie podłogi.
Jest to rozwiązanie szybkie i niewymagające przechylania całej skrzyni.
Niektóre maszyny posiadają z tyłu jeden lub kilka walców.
Ich zadaniem jest równomierne rozprowadzanie materiału podczas rozładunku.
Jest szczególnie przydatna, jeśli zielonka ma zostać równomiernie rozłożona w silosie.
Może szybciej opróżniać skrzynię w określonych zastosowaniach.
Wybór zależy od organizacji pracy.
Powinna otwierać się automatycznie lub hydraulicznie przed rozładunkiem.
Jej stan ma duże znaczenie w używanej maszynie.
Przyczepa samozbierająca tandem wykorzystuje dwie osie ustawione blisko siebie.
To bardzo popularny układ w maszynach średniej i dużej pojemności.
Duże przyczepy mogą wykorzystywać trzy osie.
Pozwala to lepiej rozłożyć bardzo wysoką masę całkowitą.
Tandem może być:
lżejszy,
bardziej zwrotny,
prostszy.
Tridem może być korzystny przy:
bardzo dużej pojemności,
dużej masie,
intensywnej pracy.
Może znacznie poprawić zachowanie długiej przyczepy.
Pomaga ograniczać:
opory skrętu,
ścieranie opon.
Przy cofaniu oś samoskrętna może wymagać zablokowania.
Może wykorzystywać resory.
Jest stosunkowo prostym i trwałym rozwiązaniem.
Może poprawiać:
komfort,
stabilność,
rozkład obciążenia.
Przyczepa generuje duże obciążenia na zaczepie.
Stan dyszla jest więc bardzo ważny.
Może ograniczać szarpnięcia przenoszone pomiędzy przyczepą i ciągnikiem.
W ciężkich maszynach często spotyka się zaczepy kulowe.
Konkretna konstrukcja musi być zgodna z wyposażeniem ciągnika.
Przyczepa samozbierająca pracuje głównie w polu i na łąkach.
Szerokie opony mogą ograniczać nacisk jednostkowy na podłoże.
Może poprawiać:
nośność,
zachowanie na miękkim podłożu,
ochronę darni.
Należy dopasować je do:
obciążenia,
prędkości,
wymagań producenta.
Przy dużej masie pełnej przyczepy układ hamulcowy jest jednym z najważniejszych elementów bezpieczeństwa.
Są często stosowane w cięższych przyczepach.
Ciągnik musi mieć kompatybilną instalację.
Powinien skutecznie zabezpieczać odłączoną maszynę.
Przyczepa może wykorzystywać hydraulikę do:
podbieracza,
noży,
podłogi,
tylnej klapy,
osi skrętnej.
W bardziej zaawansowanych maszynach system LS może dostarczać olej zgodnie z aktualnym zapotrzebowaniem.
Napęd podbieracza i rotora pochodzi zazwyczaj z WOM ciągnika.
Wymaganą prędkość należy zawsze sprawdzać w danych konkretnego modelu.
Nowoczesne przyczepy mogą współpracować z ISOBUS.
Operator może z terminala kontrolować między innymi:
załadunek,
podłogę,
funkcje hydrauliczne,
komunikaty maszyny.
System może sam sterować przesuwem materiału w głąb skrzyni.
Pozwala ograniczyć konieczność ręcznej obsługi.
Może prezentować:
stan załadunku,
pracę noży,
położenie podbieracza,
komunikaty serwisowe.
Nie należy dobierać jej wyłącznie według mocy.
Trzeba uwzględnić:
masę ciągnika,
WOM,
hydraulikę,
hamulce,
zaczep.
Zbyt duża maszyna może ograniczać:
bezpieczeństwo,
wydajność,
możliwość pracy na miękkiej glebie.
Rośnie wraz z:
wielkością rotora,
liczbą aktywnych noży,
przepustowością,
masą całego zestawu.
Może obniżyć zapotrzebowanie na moc, ale materiał będzie dłuższy.
Daje krótsze cięcie kosztem większego obciążenia układu napędowego.
Używana przyczepa samozbierająca może być bardzo atrakcyjnym zakupem, ale jest znacznie bardziej skomplikowana niż klasyczna przyczepa rolnicza.
Ocenie trzeba poddać zarówno podwozie, jak i kompletny układ zbierający.
Najważniejsze są:
podbieracz,
rotor,
noże,
podłoga,
łańcuchy,
walce,
hydraulika,
podwozie.
Należy sprawdzić:
palce,
listwy,
łożyska,
koła kopiujące.
Zęby powinny być:
kompletne,
bez pęknięć,
bez poważnych odkształceń.
Nie powinny wykazywać:
luzów,
hałasu,
przegrzewania.
Należy sprawdzić:
poziom oleju,
wycieki,
odgłosy pracy.
Trzeba ocenić:
kompletność,
ostrość,
pęknięcia,
zabezpieczenia.
Powinien umożliwiać ich prawidłowe opuszczanie i podnoszenie.
Należy sprawdzić:
zużycie,
deformacje,
pęknięcia.
Trzeba kontrolować:
wydłużenie,
równość napięcia,
korozję.
Powinny być kompletne i proste.
Musi działać płynnie przy:
załadunku,
rozładunku.
Jeśli występują, należy sprawdzić:
łożyska,
napęd,
zęby lub listwy.
Powinna pracować bez zacięć.
Należy sprawdzić:
przewody,
siłowniki,
zawory,
szybkozłącza.
Jeśli maszyna posiada LS, warto zweryfikować działanie wszystkich funkcji na kompatybilnym ciągniku.
Terminal powinien:
komunikować się z maszyną,
wyświetlać wszystkie funkcje,
nie zgłaszać błędów.
Przyczepa pracuje z dużą masą, dlatego rama nie może mieć:
pęknięć,
skrzywień,
przypadkowych spawów.
Szczególnej kontroli wymagają:
mocowania,
amortyzacja,
zaczep.
Trzeba sprawdzić:
resory lub hydraulikę,
osie,
sworznie,
tuleje.
Powinna działać płynnie i prawidłowo się blokować.
Nie powinny mieć nadmiernych luzów.
W dużej przyczepie komplet ogumienia może być znaczącym kosztem.
Należy sprawdzić:
bieżnik,
pęknięcia,
wiek,
równomierność zużycia.
Powinny działać:
równomiernie,
skutecznie,
bez opóźnień.
Najlepszym sposobem oceny używanej maszyny jest wykonanie pełnego cyklu:
opuszczenie podbieracza,
uruchomienie rotora,
praca noży,
załadunek,
rozładunek.
Warto sprawdzić:
instrukcję,
dokumentację techniczną,
historię napraw,
zgodność numerów identyfikacyjnych.
Nowa daje:
gwarancję,
nowe elementy robocze,
możliwość konfiguracji.
Używana może znacznie ograniczyć koszt inwestycji.
Trzeba jednak dokładnie policzyć ewentualne koszty regeneracji rotora, noży, podłogi i hydrauliki.
Najpierw należy określić:
areał użytków zielonych,
rodzaj paszy,
długość transportu,
parametry ciągnika.
Następnie porównaj:
pojemność,
podbieracz,
rotor,
liczbę noży,
podwozie,
rozładunek.
Mniejszy tandem może zapewnić:
odpowiednią pojemność,
dobrą zwrotność,
niższe wymagania mocy.
W dużym gospodarstwie znaczenie mają:
wysoka przepustowość,
duża pojemność,
automatyka,
szybki rozładunek.
Firma usługowa powinna szczególnie analizować:
przepustowość,
niezawodność,
łatwość wymiany noży,
szybkość przechodzenia między transportem i pracą.
To maszyna posiadająca własny podbieracz i system załadunku materiału z pokosu.
Do zbioru trawy, zielonki i materiału przeznaczonego na sianokiszonkę.
Nie.
Samozbierająca sama podnosi materiał z pokosu, a objętościowa jest napełniana przez inną maszynę.
Tak.
Tak.
Do podnoszenia materiału z pokosu.
Może poprawiać wydajność przy szerokich pokosach.
Element transportujący materiał z podbieracza do skrzyni.
Sam rotor nie tnie, ale współpracuje z zespołem noży.
Do skracania materiału podczas załadunku.
Zazwyczaj może umożliwiać krótszą teoretyczną długość cięcia.
Nie zawsze.
W wielu maszynach tak.
Może ułatwiać zagęszczanie i dalsze wykorzystanie paszy.
Zazwyczaj tak.
System automatycznie sterujący podłogą podczas napełniania.
Mechanizm przesuwający materiał w skrzyni.
Łańcuchy ciągną listwy i transportują materiał.
Zależy od konkretnego modelu i szerokości skrzyni.
Elementy rozprowadzające materiał podczas wyładunku.
Nie.
Mogą zapewniać bardziej równomierny rozładunek.
Objętość skrzyni ładunkowej.
Nie.
Dopuszczalną masę materiału.
Maksymalną dopuszczalną masę całej przyczepy z ładunkiem.
Taką, która odpowiada areałowi, ciągnikowi i odległości transportu.
Dla części gospodarstw tak.
To już duża klasa przyczep samozbierających.
Nie.
Układ dwóch osi.
Układ trzech osi.
Tandem jest zwykle bardziej kompaktowy, tridem lepiej odpowiada bardzo dużym maszynom.
Tak, szczególnie przy dużej długości maszyny.
Może poprawiać manewrowanie i ograniczać ścieranie opon.
Układ wykorzystujący hydraulikę do amortyzacji i stabilizacji podwozia.
Nie zawsze. Są po prostu prostszym rozwiązaniem.
System ograniczający szarpnięcia pomiędzy ciągnikiem i przyczepą.
Kulowy system zaczepowy stosowany w cięższych maszynach.
Tak, mogą ograniczać nacisk na glebę.
Źle dobrane ogumienie i duża masa mogą zwiększać ugniatanie.
Tak, do napędu głównych elementów roboczych.
Tak.
Do obsługi podbieracza, noży, podłogi, klapy i innych funkcji.
System hydrauliczny dostarczający olej według zapotrzebowania.
Tak.
Możliwość obsługi kompatybilnych funkcji z terminala.
Tak, może ograniczać potrzebę ręcznego sterowania podłogą.
Taki, który spełnia wymagania mocy, masy, WOM, hydrauliki i hamulców.
Nie.
Masę, układ hamulcowy, hydraulikę i zaczep.
Tak, jeśli zostanie dobrana odpowiednia pojemność.
Tak, zwłaszcza modele o dużej pojemności i wydajnym rotorze.
Tak.
Podbieracz, rotor, noże, podłogę, łańcuchy, hydraulikę i podwozie.
Ocenić palce, listwy, łożyska i koła kopiujące.
Skontrolować zęby, łożyska i przekładnię.
Powinny być kompletne, ostre i bez pęknięć.
Uruchomić mechanizm i sprawdzić prawidłowy ruch.
Wykonać pełny cykl przesuwu.
Ocenić napięcie, wydłużenie i stan ogniw.
Uruchomić je i sprawdzić łożyska oraz napęd.
Uruchomić wszystkie funkcje i sprawdzić szczelność.
Ocenić luzy, sworznie i funkcję blokowania.
Najlepiej podczas jazdy próbnej.
Podłączyć maszynę do kompatybilnego terminala i uruchomić funkcje.
Może generować znaczące koszty naprawy.
Koszt zależy od liczby i modelu, dlatego ich stan trzeba uwzględnić w cenie zakupu.
W dużej przyczepie może być znaczącym wydatkiem.
Tak, jeśli stan zespołu zbierającego i podwozia jest dobry.
Nowa oferuje gwarancję, używana może znacząco ograniczyć koszt inwestycji.
Model dopasowany do areału, wydajności zbioru, ciągnika i długości transportu.
Najpierw określ:
areał,
rodzaj materiału,
pożądaną długość cięcia,
parametry ciągnika.
Następnie porównaj:
pojemność,
szerokość podbieracza,
rotor,
liczbę noży,
podwozie,
rozładunek.
Największa dostępna maszyna nie zawsze będzie najbardziej wydajna ekonomicznie. Właściwy wybór powinien równoważyć przepustowość, pojemność, zapotrzebowanie mocy i długość cyklu transportowego.
Dobrze dobrane przyczepy samozbierające pozwalają połączyć podbieranie, cięcie, transport i rozładunek zielonki w jednym systemie.
Nie należy jednak wybierać maszyny wyłącznie według liczby metrów sześciennych.
Kluczowe znaczenie mają:
podbieracz,
rotor,
noże,
długość cięcia,
ruchoma podłoga,
system rozładunku,
podwozie,
hydraulika.
W przypadku maszyny używanej szczególnie dokładnej kontroli wymagają zespół podbierający, rotor, noże, łańcuchy podłogowe, przekładnie i układ hydrauliczny.
Niezależnie od tego, czy potrzebna jest przyczepa samozbierająca do trawy, zielonki, sianokiszonki, tandem, tridem czy używany wóz samozbierający, najlepszym wyborem będzie maszyna dopasowana do rzeczywistej skali gospodarstwa i parametrów ciągnika.
Zapoznaj się z dostępnymi przyczepami samozbierającymi i porównaj pojemność, szerokość podbieracza, rotor, liczbę noży, długość cięcia, system podłogi, walce dozujące, hydraulikę, podwozie oraz stan techniczny. Prawidłowo dobrana przyczepa może znacząco zwiększyć wydajność zbioru zielonki i ograniczyć liczbę oddzielnych operacji wykonywanych w gospodarstwie.
Używamy niezbędnych plików cookies do prawidłowego działania serwisu. Za Twoją zgodą możemy także korzystać z cookies funkcjonalnych, analitycznych i marketingowych.