Kosiarka czołowa dyskowa SIP typ SILVERCUT DISC 340 F
- Finansowanie fabryczne na 0%, okres spłaty do 3 lat
- Szerokość robocza 3,32 m
- Zawieszenie hydro-pneumatyczne, ciągnione
- Gwarancja 3 lata (2+1)
13 dostępnych ofert
- Finansowanie fabryczne 0%
- Szerokość robocza 175 cm
- Wałek WOM
- Napęd przez 4 paski klinowe
ID CRM: 528345
- Finansowanie fabryczne 0%
- Szerokość robocza 140 cm
- Wałek WOM
- Mechaniczne zabezpieczenie najazdowe
- Finansowanie fabryczne 0%
- Szerokość robocza 200 cm
- Wałek WOM
- Napęd przez 4 paski klinowe
ID CRM: 281697
- Szerokość robocza 2,55 m
- Wałek WOM
- Stan idealny
- Szerokość robocza 3,0 m
- System szybkiej wymiany noży
- Zawieszenie z systemem pływającym
- Szerokość robocza 140 cm
- Kosiarka tylno-boczna
- Lekki mulczer do rowów i poboczy
Kosiarki to jedna z podstawowych grup maszyn wykorzystywanych podczas zbioru traw, lucerny, mieszanek motylkowych i innych roślin przeznaczonych na siano, sianokiszonkę lub zielonkę. Odpowiednio dobrana kosiarka pozwala szybko i równomiernie ścinać rośliny, ograniczać straty materiału oraz przygotować pokos do kolejnych etapów zbioru – przetrząsania, zgrabiania, belowania albo zbioru sieczkarnią.
W tej kategorii znajdują się różne kosiarki rolnicze: dyskowe, bębnowe, czołowe, tylne, boczne, zestawy przednio-tylne oraz kosiarki wyposażone w kondycjoner. Poszczególne konstrukcje różnią się szerokością roboczą, masą, sposobem zawieszenia, zapotrzebowaniem na moc, układem tnącym i dodatkowymi funkcjami.
Przy wyborze kosiarki warto uwzględnić nie tylko szerokość roboczą, lecz także rodzaj koszonej rośliny, ukształtowanie terenu, wielkość gospodarstwa, wydajność ciągnika, dostępny przedni lub tylny TUZ, sposób prowadzenia maszyny oraz planowaną technologię zbioru.
Podstawowym zadaniem kosiarki rolniczej jest ścinanie roślin na użytkach zielonych i polach.
Najczęściej wykorzystuje się ją do zbioru:
traw,
lucerny,
koniczyny,
mieszanek trawiasto-motylkowych,
zielonek przeznaczonych na sianokiszonkę,
roślin przeznaczonych na siano.
Ścięty materiał może być następnie pozostawiony w szerokim pokosie albo formowany w bardziej zwarte pasmo, zależnie od konstrukcji maszyny.
Najważniejsze grupy to:
kosiarki dyskowe,
kosiarki bębnowe,
kosiarki czołowe,
kosiarki tylne,
kosiarki z kondycjonerem,
zestawy koszące typu motyl.
Każdy typ ma inne zalety i jest przeznaczony do nieco innej skali pracy.
Kosiarka dyskowa wykorzystuje belkę tnącą z kilkoma szybko obracającymi się dyskami.
Na dyskach znajdują się noże, które podczas obrotu ścinają rośliny.
Do najważniejszych zalet tego rozwiązania należą:
duża wydajność,
równomierne cięcie,
stosunkowo niska konstrukcja belki,
możliwość pracy przy większej szerokości roboczej,
szeroki wybór modeli.
Kosiarki dyskowe są dziś bardzo popularne zarówno w średnich, jak i dużych gospodarstwach.
Napęd z ciągnika jest przekazywany przez WOM do przekładni oraz belki tnącej.
Dyski obracają się z dużą prędkością, a zamontowane na nich noże ścinają rośliny.
Materiał przechodzi nad belką i zostaje odłożony za maszyną.
W zależności od konstrukcji kosiarka może dodatkowo:
formować pokos,
rozkładać materiał szerzej,
kondycjonować zielonkę.
Kosiarka bębnowa wykorzystuje obracające się bębny z zamontowanymi nożami.
Jest konstrukcją dobrze znaną i stosowaną od wielu lat.
Może sprawdzać się szczególnie w gospodarstwach poszukujących:
prostej maszyny,
solidnej konstrukcji,
dobrej pracy na mniejszych powierzchniach,
umiarkowanej szerokości roboczej.
Bębnowe kosiarki są nadal popularne zwłaszcza w mniejszych i średnich gospodarstwach.
To jedno z najczęstszych pytań przy zakupie.
Kosiarka dyskowa może być lepszym wyborem, gdy:
liczy się duża wydajność,
potrzebna jest większa szerokość,
gospodarstwo posiada duży areał użytków zielonych,
planowana jest współpraca z kondycjonerem.
Kosiarka bębnowa może być atrakcyjna, gdy:
najważniejsza jest prostota,
areał jest mniejszy,
potrzebna jest kompaktowa maszyna,
budżet jest ograniczony.
Nie ma jednego rozwiązania najlepszego dla wszystkich gospodarstw.
Kosiarka tylna montowana jest na tylnym trzypunktowym układzie zawieszenia.
Jest to jedna z najpopularniejszych konfiguracji.
Jej zalety to:
szeroka dostępność modeli,
łatwe podłączenie,
stosunkowo prosta obsługa,
możliwość pracy z ciągnikami bez przedniego TUZ.
Maszyna może pracować z boku ciągnika, dzięki czemu koła nie przejeżdżają po nieskoszonej roślinności.
Kosiarka czołowa montowana jest z przodu ciągnika.
Zapewnia bardzo dobrą widoczność na obszar roboczy i może być wykorzystywana samodzielnie albo w połączeniu z kosiarką tylną.
Do jej zalet należą:
dobra kontrola pracy,
koszenie przed kołami ciągnika,
możliwość budowy szerokiego zestawu.
Wymaga jednak przedniego TUZ oraz odpowiedniego napędu WOM.
Kosiarka tylna jest prostszym i często tańszym rozwiązaniem.
Czołowa daje większą elastyczność, szczególnie jeśli ma współpracować z maszyną tylną.
W średnich gospodarstwach popularna może być pojedyncza kosiarka tylna.
W dużych gospodarstwach zestaw przednio-tylny pozwala znacząco zwiększyć wydajność.
Kosiarka motylkowa lub zestaw typu butterfly składa się zazwyczaj z kosiarki czołowej oraz dwóch sekcji tylnych.
Taka konfiguracja zapewnia bardzo dużą szerokość roboczą.
Zestawy tego typu są wykorzystywane przede wszystkim:
w dużych gospodarstwach,
przy dużym areale użytków zielonych,
przez firmy usługowe.
Wymagają jednak odpowiednio mocnego i stabilnego ciągnika.
Kosiarka z kondycjonerem poza ścinaniem roślin dodatkowo oddziałuje na łodygi.
Celem jest przyspieszenie oddawania wilgoci przez skoszony materiał.
Może to skrócić czas potrzebny do osiągnięcia odpowiedniej wilgotności przed zbiorem.
Kondycjoner jest szczególnie przydatny przy:
trawach,
intensywnej produkcji sianokiszonki,
krótkich oknach pogodowych.
Kondycjoner palcowy wykorzystuje obracający się wirnik z palcami.
Materiał przechodzący przez układ jest intensywnie wyginany i przemieszczany.
Rozwiązanie to jest często stosowane w zbiorze traw.
Kondycjoner walcowy wykorzystuje dwa współpracujące wałki.
Może być szczególnie interesujący w przypadku roślin o delikatniejszych liściach, takich jak lucerna.
Celem jest ograniczenie niepotrzebnych strat liści przy jednoczesnym uszkodzeniu łodyg umożliwiającym szybsze schnięcie.
Przy zbiorze lucerny szczególnie ważne jest ograniczenie strat wartościowych liści.
Warto zwrócić uwagę na:
delikatność pracy,
możliwość regulacji wysokości koszenia,
rodzaj kondycjonera,
sposób formowania pokosu.
Zbyt agresywne traktowanie podsuszonego materiału może prowadzić do osypywania liści.
W intensywnej produkcji sianokiszonki najważniejsze są:
wydajność,
równomierne cięcie,
szybkie podsuszanie,
prawidłowe uformowanie materiału.
Kosiarka z kondycjonerem może skrócić czas pomiędzy koszeniem a kolejnymi etapami zbioru.
Jeżeli materiał ma być przeznaczony na siano, liczy się równomierny pokos i możliwość skutecznego późniejszego przetrząsania.
Ważne jest również unikanie nadmiernego zanieczyszczenia paszy ziemią.
Należy uwzględnić:
moc silnika,
masę ciągnika,
udźwig TUZ,
dostępny WOM,
hydraulikę,
szerokość roboczą kosiarki,
masę maszyny.
W przypadku kosiarek czołowych trzeba dodatkowo sprawdzić parametry przedniego TUZ.
Do ciągnika tej klasy mogą pasować kompaktowe kosiarki o mniejszej szerokości.
Dokładny wybór zależy jednak od:
konstrukcji,
masy,
rodzaju kondycjonera,
warunków pracy.
Zawsze należy sprawdzić zalecenia producenta konkretnego modelu.
Przy większej mocy można rozważyć szersze modele dyskowe.
Wciąż jednak należy kontrolować masę i moment potrzebny do napędu.
Taka klasa ciągnika może współpracować z wieloma popularnymi kosiarkami dyskowymi.
W zależności od konstrukcji możliwe jest również wykorzystanie modeli z kondycjonerem.
Szerokość powinna odpowiadać:
areałowi,
wielkości działek,
mocy ciągnika,
ukształtowaniu terenu,
oczekiwanej wydajności.
Większa szerokość przyspiesza koszenie, ale zwiększa masę i zapotrzebowanie na moc.
Kosiarki o szerokości około 2 m są popularne w mniejszych gospodarstwach.
Zapewniają dobrą zwrotność i łatwy transport.
Kosiarka około 3 m to bardzo popularna klasa w średnich gospodarstwach.
Łączy:
dobrą wydajność,
umiarkowaną masę,
rozsądne zapotrzebowanie na moc.
Szersze pojedyncze kosiarki zapewniają wysoką wydajność, ale wymagają większej uwagi podczas transportu i pracy na nierównych polach.
Dobra kosiarka powinna skutecznie kopiować nierówności.
Ma to znaczenie szczególnie:
na łąkach,
na pofałdowanym terenie,
przy dużej szerokości.
Prawidłowe kopiowanie pomaga utrzymywać stałą wysokość cięcia i ogranicza ryzyko kontaktu belki z podłożem.
W wielu nowoczesnych kosiarkach dyskowych stosuje się zawieszenie centralne.
Pozwala ono belce swobodniej dopasowywać się do nierówności terenu.
Może również poprawiać równomierność nacisku na podłoże.
Niektóre kosiarki wykorzystują system hydraulicznego lub hydropneumatycznego odciążania belki.
Pozwala on zmniejszyć nacisk na darń.
Może to:
ograniczyć uszkodzenia runi,
zmniejszyć opory,
poprawić kopiowanie.
Belka jest jednym z najważniejszych elementów kosiarki dyskowej.
Znajdują się w niej:
dyski,
przekładnie,
łożyska,
elementy napędowe.
Przy zakupie maszyny używanej jej stan powinien być jednym z głównych punktów kontroli.
Dyski powinny:
obracać się płynnie,
nie mieć nadmiernych luzów,
być wolne od poważnych uszkodzeń.
Uszkodzony dysk może powodować wibracje i problemy z jakością cięcia.
Noże są elementami eksploatacyjnymi.
Powinny być:
kompletne,
ostre,
równomiernie zużyte.
Tępe noże zwiększają opory i pogarszają jakość cięcia.
W wielu kosiarkach stosuje się system szybkiej wymiany.
Pozwala ograniczyć czas potrzebny na obsługę.
Jest to szczególnie przydatne w gospodarstwach wykorzystujących maszynę na dużym areale.
W przypadku bębnowej należy kontrolować:
bębny,
noże,
przekładnię,
łożyska,
osłony,
napęd.
Nadmierne luzy mogą świadczyć o zużyciu układu.
Kosiarki są napędzane z WOM ciągnika.
Konkretna maszyna może wymagać określonych obrotów.
Nie należy stosować innych parametrów niż zalecane przez producenta.
Wał WOM powinien być wyposażony w:
kompletne osłony,
sprawne krzyżaki,
odpowiednie zabezpieczenia.
Praca z uszkodzonymi osłonami stwarza poważne zagrożenie.
Hydraulika może odpowiadać między innymi za:
podnoszenie,
składanie,
odciążenie,
transport.
Przy zakupie maszyny używanej należy sprawdzić siłowniki, przewody i szybkozłącza.
Niektóre kosiarki posiadają system pozwalający sekcji roboczej odchylić się po uderzeniu w przeszkodę.
Może to zmniejszać ryzyko poważnych uszkodzeń maszyny.
Po minięciu przeszkody kosiarka powraca do pozycji roboczej.
Wysokość powinna być dostosowana do:
gatunku roślin,
stanu runi,
warunków,
dalszego przeznaczenia materiału.
Zbyt niskie koszenie może zwiększać zanieczyszczenie paszy i osłabiać odrastanie roślin.
Prędkość należy dobrać do:
plonu,
równości terenu,
wydajności kosiarki,
jakości cięcia.
Zbyt szybka jazda może pogorszyć dokładność koszenia.
Na nierównych terenach szczególnie ważne są:
dobre kopiowanie,
odciążenie,
odpowiednia szerokość,
stabilność układu zawieszenia.
Bardzo szeroka maszyna może być trudniejsza do prawidłowego prowadzenia na mocno pofałdowanym terenie.
Na słabszym podłożu należy ograniczać masę zestawu i ugniatanie.
Znaczenie ma także odpowiedni termin pracy.
Wjazd na nadmiernie mokrą łąkę może powodować:
koleiny,
uszkodzenie darni,
zanieczyszczenie materiału.
Kosiarka rolnicza przeznaczona jest przede wszystkim do zbioru wartościowej zielonki.
Mulczer rozdrabnia roślinność i pozostawia ją na powierzchni.
Nie są to więc maszyny o identycznym przeznaczeniu.
Kosiarka jedynie ścina rośliny.
Sieczkarnia rozdrabnia materiał na krótką sieczkę i kieruje go do środka transportowego.
W technologii sianokiszonkowej kosiarka wykonuje pierwszy etap zbioru.
Kosiarka ścina rośliny.
Przetrząsacz rozrzuca skoszony materiał i wspomaga jego równomierne podsuszanie.
Obie maszyny pełnią więc zupełnie inne funkcje.
Zgrabiarka formuje podsuszony materiał w pokos przed kolejnym etapem zbioru.
Kosiarka odpowiada wyłącznie za wcześniejsze ścięcie.
Używana kosiarka rolnicza może być atrakcyjnym zakupem, szczególnie jeśli maszyna jest prosta i dobrze utrzymana.
Przed zakupem trzeba jednak bardzo dokładnie sprawdzić jej elementy robocze i napęd.
Najważniejsze są:
belka tnąca lub bębny,
dyski,
noże,
przekładnia,
WOM,
łożyska,
rama,
hydraulika,
kondycjoner.
Należy sprawdzić:
wycieki oleju,
luzy,
nietypowe odgłosy,
uszkodzenia obudowy.
Naprawa belki może być kosztowna.
Dyski nie powinny być:
mocno wygięte,
popękane,
nadmiernie luźne.
Warto również sprawdzić uchwyty noży.
Jeśli maszyna ma kondycjoner, należy sprawdzić:
palce lub walce,
łożyska,
regulację,
napęd,
stan osłon.
Zużyty układ może pogarszać jakość pracy.
Rama powinna być prosta i bez poważnych pęknięć.
Warto zwrócić uwagę na:
miejsca mocowania,
zawiasy,
układ składania,
punkty podparcia.
Osłony są bardzo ważnym elementem bezpieczeństwa.
Powinny być:
kompletne,
prawidłowo zamocowane,
bez dużych uszkodzeń.
Brakujące osłony powinny zostać uzupełnione przed rozpoczęciem pracy.
Nowa maszyna daje:
gwarancję,
możliwość wyboru konfiguracji,
brak wcześniejszego zużycia.
Używana może znacząco obniżyć koszt zakupu.
Najlepsza decyzja zależy od:
areału,
intensywności użytkowania,
budżetu,
dostępności części i serwisu.
Przed rozpoczęciem pracy należy sprawdzić:
poziom oleju w przekładniach,
dyski lub bębny,
noże,
WOM,
łożyska,
hydraulikę,
osłony,
mocowania,
kondycjoner.
Po pierwszych godzinach pracy warto ponownie sprawdzić śruby i elementy robocze.
Kosiarka rolnicza to maszyna przeznaczona do mechanicznego ścinania traw, lucerny i innych zielonek.
Najczęściej spotyka się kosiarki dyskowe, bębnowe, czołowe, tylne oraz modele z kondycjonerem.
Do wydajnego koszenia traw i zielonek za pomocą obracających się dysków z nożami.
Do koszenia użytków zielonych za pomocą obracających się bębnów.
Dyskowa zwykle oferuje większą szerokość i wydajność, a bębnowa może być prostszym rozwiązaniem do mniejszego gospodarstwa.
Tylna jest prostsza, natomiast czołowa umożliwia koszenie przed kołami ciągnika i budowę szerokiego zestawu.
To zestaw składający się zazwyczaj z kosiarki czołowej i dwóch tylnych sekcji koszących.
Przede wszystkim dla dużych gospodarstw i firm usługowych wymagających bardzo wysokiej wydajności.
To element, który oddziałuje na skoszone łodygi i może przyspieszać oddawanie przez nie wilgoci.
Tak, jeśli ważne jest szybkie podsuszanie zielonki i gospodarstwo pracuje w krótkich oknach pogodowych.
Palcowy jest często stosowany przy trawach, a walcowy może być atrakcyjny przy bardziej delikatnych roślinach, np. lucernie.
Warto wybrać konstrukcję zapewniającą delikatną pracę i odpowiedni system kondycjonowania.
Najważniejsze są wydajność, równomierne cięcie i sposób przygotowania materiału do podsuszania.
Dobrze sprawdzi się maszyna zapewniająca równy pokos i ograniczająca zanieczyszczenie materiału ziemią.
Najczęściej kompaktowa kosiarka tylna o umiarkowanej szerokości.
Warto rozważyć szeroką kosiarkę dyskową, model z kondycjonerem lub zestaw przednio-tylny.
Najczęściej lżejsza i węższa konstrukcja. Dokładny dobór musi uwzględniać wymagania producenta.
Można rozważać wiele popularnych kosiarek dyskowych, ale masa i kondycjoner wpływają na wymagania.
W tej klasie dostępny jest szeroki wybór kosiarek, także większych modeli dyskowych.
Zależy od konstrukcji, masy i obecności kondycjonera. Nie należy dobierać maszyny wyłącznie na podstawie szerokości.
Zazwyczaj tak, ponieważ kondycjoner jest dodatkowym aktywnym zespołem roboczym.
Powinna być dopasowana do areału, mocy ciągnika, wielkości działek i ukształtowania terenu.
Nie. Za szeroka maszyna może być trudna do wykorzystania na małych lub nierównych działkach.
To popularna szerokość w średnich gospodarstwach i dobry kompromis między wydajnością a gabarytami.
Najczęściej tak, wraz z odpowiednim przednim TUZ.
Pomaga kosiarce lepiej kopiować teren i utrzymywać bardziej równomierny nacisk belki.
Pozwala regulować nacisk kosiarki na darń i może poprawiać kopiowanie.
Wysokość powinna być dopasowana do rośliny, stanu runi i technologii zbioru.
Nie zawsze. Może zwiększyć zanieczyszczenie paszy i pogorszyć regenerację roślin.
Należy dobrać ją do plonu, terenu i wydajności maszyny, zachowując dobrą jakość cięcia.
Można, ale warunki mogą wpływać na jakość zbioru, zanieczyszczenie oraz późniejsze podsuszanie.
Tak, jeśli ma odpowiedni system kopiowania terenu i jest prawidłowo ustawiona.
Zbyt duży nacisk lub niewłaściwe ustawienie może zwiększać ryzyko uszkodzenia runi.
Zgodnie z instrukcją konkretnego modelu i warunkami na polu.
To mechanizm umożliwiający odchylenie maszyny po kontakcie z przeszkodą.
Może ograniczyć ryzyko poważniejszych uszkodzeń, ale nie eliminuje go całkowicie.
Gdy są zużyte, uszkodzone albo nie zapewniają prawidłowego cięcia.
Mogą zwiększać opór i pogarszać jakość pracy.
W wielu konstrukcjach należy dbać o równomierne wyważenie układu zgodnie z instrukcją producenta.
Belkę, dyski lub bębny, noże, przekładnie, WOM, łożyska, hydraulikę, ramę i kondycjoner.
Należy szukać wycieków, luzów, uszkodzeń oraz nietypowych dźwięków podczas pracy.
Może wskazywać na nieszczelność lub uszkodzenie wymagające naprawy.
Powinny obracać się prawidłowo, nie mieć nadmiernych luzów ani deformacji.
Bębny, przekładnię, noże, łożyska, WOM i osłony.
Należy ocenić palce lub walce, łożyska, napęd i system regulacji.
Tak, jeśli stan belki, napędu i ramy jest dobry oraz dostępne są części.
Tak, jeśli jest dobrze utrzymana i nie ma kosztownych uszkodzeń układu napędowego.
Potencjalnie kosztowne mogą być belka tnąca, przekładnie i większe elementy układu napędowego.
Tak. Są kluczowym elementem bezpieczeństwa i powinny być kompletne.
Sprawdzić noże, dyski lub bębny, przekładnie, WOM, hydraulikę, osłony i mocowania.
Oczyścić, skontrolować zużycie, wykonać wymagane smarowanie i zabezpieczyć przed korozją.
Najlepiej pod zadaszeniem, na stabilnym podłożu i w pozycji zalecanej przez producenta.
Rodzaj konstrukcji, szerokość, zapotrzebowanie na moc, sposób kopiowania terenu i planowana technologia zbioru.
Najlepsza będzie maszyna dopasowana do areału, ciągnika, rodzaju zielonki i warunków terenowych.
Najpierw należy określić powierzchnię użytków zielonych i oczekiwaną wydajność.
Do mniejszego gospodarstwa wystarczająca może być kosiarka bębnowa lub kompaktowa kosiarka dyskowa tylna.
Przy większym areale warto rozważyć kosiarkę dyskową około 3 m, model z kondycjonerem albo połączenie kosiarki czołowej i tylnej.
W dużych gospodarstwach oraz firmach usługowych najlepszą wydajność mogą zapewnić szerokie zestawy motylkowe.
Ważne jest również prawidłowe dopasowanie masy i zapotrzebowania na moc do ciągnika.
Odpowiednio dobrane kosiarki rolnicze pozwalają sprawnie rozpocząć proces zbioru zielonek i ograniczyć czas potrzebny na skoszenie dużej powierzchni.
Nie każda konstrukcja będzie jednak optymalna w tych samych warunkach.
Kosiarka bębnowa może być bardzo dobrym rozwiązaniem w mniejszym gospodarstwie, natomiast przy dużym areale większą wydajność zapewni szeroka kosiarka dyskowa albo zestaw przednio-tylny.
Przy produkcji sianokiszonki szczególnie interesujące są modele wyposażone w kondycjoner, który może przyspieszać proces podsuszania.
Przy wyborze warto analizować przede wszystkim szerokość roboczą, układ tnący, sposób zawieszenia, kopiowanie terenu, kondycjoner, masę oraz zapotrzebowanie na moc.
W przypadku maszyny używanej kluczowe są stan belki tnącej, przekładni, dysków, bębnów, WOM, kondycjonera i ramy.
Niezależnie od tego, czy potrzebna jest kosiarka dyskowa, bębnowa, czołowa, tylna, z kondycjonerem czy zestaw motylkowy, najlepszym wyborem będzie maszyna dopasowana do posiadanego ciągnika, areału i technologii zbioru.
Zapoznaj się z dostępnymi kosiarkami i porównaj ich szerokość roboczą, typ układu tnącego, sposób zawieszenia, zapotrzebowanie na moc, kondycjoner oraz stan techniczny. Właściwie dobrana maszyna pozwala zwiększyć wydajność koszenia przy zachowaniu dobrej jakości zbieranego materiału.
Używamy niezbędnych plików cookies do prawidłowego działania serwisu. Za Twoją zgodą możemy także korzystać z cookies funkcjonalnych, analitycznych i marketingowych.