SPYDER 420 zawieszana zgrabiarka 1-wirnikowa firmy TALEX
- Finansowanie fabryczne 0%
- Szerokość robocza 420 cm
- Wałek WOM
- Koło podporowe
7 dostępnych ofert
- Zawieszenie osi typu TANDEM
- Wałek WOM
- Stan idealny
zgrabiarka do trawy
- szer.rob. 3,60 m- zawieszana,
- liczba karuzeli 1,
- ramion w karuzeli 10,
- 3 podwójne palce na ramieniu
- odkładanie pokosu boczne
- obroty WOM 540 obr. / min
- wałek przekaźnika mocy
- zawieszenie tandemowe
Zgrabiarka karuzelowa Fella rocznik: 1996 szerokość: 4,5m - stan bardzo dobry rocznik: 1996 szerokość: 4,5m
Zgrabiarki to maszyny rolnicze przeznaczone do zbierania skoszonej trawy, siana lub podsuszonej zielonki z powierzchni pola i formowania jej w równy pokos. Dobrze przygotowany pokos ułatwia późniejszą pracę prasy, przyczepy samozbierającej, sieczkarni z podbieraczem lub innych maszyn zbierających materiał.
W praktyce zgrabiarka jest jednym z kluczowych elementów całego procesu przygotowania pasz objętościowych. Odpowiada nie tylko za przesunięcie materiału w określone miejsce, ale także za jego równomierne ułożenie, szerokość pokosu, ograniczenie zanieczyszczenia ziemią oraz dopasowanie przepływu materiału do kolejnej maszyny.
Przy wyborze zgrabiarki należy analizować przede wszystkim szerokość roboczą, liczbę karuzel, liczbę ramion i palców, system kopiowania terenu, sposób odkładania pokosu, konstrukcję podwozia, składanie transportowe, wymagania hydrauliczne i zapotrzebowanie mocy.
W przypadku używanej maszyny szczególnie istotny jest stan przekładni, ramion, uchwytów palców, sworzni, podwozia, wału WOM, siłowników i elementów prowadzących.
Zgrabiarka to maszyna zbierająca skoszony materiał z określonej szerokości roboczej i układająca go w jeden lub kilka pokosów.
Najczęściej pracuje po kosiarce i przetrząsaczu.
Jej zadaniem jest:
zebrać materiał możliwie czysto,
ograniczyć kontakt z glebą,
uformować równy pokos,
dostosować go do kolejnej maszyny.
Zgrabiarki wykorzystuje się podczas zbioru:
siana,
sianokiszonki,
zielonki,
innych roślin paszowych.
Mogą pracować przed:
prasą rolującą,
prasą kostkującą,
przyczepą samozbierającą,
podbieraczem sieczkarni.
To obecnie jeden z najbardziej popularnych typów.
Karuzela obraca się wokół pionowej osi.
Na ramionach zamontowane są palce, które przesuwają materiał w stronę formowanego pokosu.
Ma jedną karuzelę.
Do jej zalet należą:
prosta konstrukcja,
mała masa,
duża zwrotność,
niskie zapotrzebowanie mocy.
Dobrze sprawdza się w mniejszych gospodarstwach i na małych działkach.
Wykorzystuje dwie karuzele.
Może mieć większą szerokość roboczą i wyższą wydajność.
W zależności od konstrukcji może odkładać pokos:
centralnie,
na bok.
Duże gospodarstwa i firmy usługowe mogą korzystać z maszyn wielokaruzelowych.
Ich zaletą jest bardzo duża szerokość robocza.
Wybór zależy od:
areału,
wielkości pól,
wydajności kolejnej maszyny,
mocy ciągnika.
Jednokaruzelowa jest prostsza, natomiast dwukaruzelowa pozwala zwykle szybciej przygotować większą powierzchnię.
Dwie karuzele przesuwają materiał do środka.
Powstaje pokos centralny.
Taka konstrukcja jest bardzo popularna przed prasą lub sieczkarnią.
Materiał jest odkładany po jednej stronie maszyny.
Może to być praktyczne przy określonej organizacji przejazdów.
Nie ma jednego rozwiązania najlepszego w każdych warunkach.
Należy uwzględnić:
rodzaj kolejnej maszyny,
szerokość podbieracza,
sposób jazdy po polu.
To jeden z najważniejszych parametrów.
Można spotkać zgrabiarki o szerokości:
około 3–4 m,
5–6 m,
7–9 m,
powyżej 10 m.
Większa szerokość daje większą wydajność, ale wymaga większej maszyny i zwykle większego pola.
Teoretyczna wydajność rośnie wraz z szerokością.
W praktyce zależy też od:
prędkości jazdy,
kształtu działek,
czasu nawrotów,
ukształtowania terenu.
Powinna być dopasowana do maszyny zbierającej.
Zbyt szeroki pokos może nie zmieścić się w podbieraczu.
Zbyt wąski może ograniczyć wydajność dużej prasy lub sieczkarni.
W wielu maszynach można zmieniać:
położenie karuzel,
osłonę pokosu,
szerokość odkładanego materiału.
Każda karuzela ma określoną liczbę ramion.
Większa liczba może poprawiać płynność przepływu materiału.
Na końcach ramion znajdują się uchwyty z palcami.
Ramiona powinny być:
proste,
kompletne,
prawidłowo osadzone.
Mają bezpośredni kontakt z materiałem.
Powinny być:
sprężyste,
kompletne,
prawidłowo ustawione.
Brakujące lub wygięte elementy mogą powodować:
pozostawianie materiału,
nierówny pokos,
gorszą jakość pracy.
Należy sprawdzić również stan mocowań.
W wielu zgrabiarkach ruch ramion jest sterowany przez tor krzywkowy.
Decyduje on o momencie podnoszenia palców.
Zużycie prowadnicy może powodować:
luzy,
stuki,
nieprawidłową pracę ramion.
Powinny obracać się płynnie i bez luzu.
Jest jednym z najważniejszych elementów.
Napędza wszystkie ramiona.
Należy kontrolować:
wycieki,
hałas,
luzy.
Powinien mieć odpowiedni poziom i nie zawierać widocznych zanieczyszczeń.
Przekazuje napęd z ciągnika.
Powinien mieć:
kompletne osłony,
sprawne krzyżaki,
właściwą długość.
Może chronić przekładnię przed gwałtownym przeciążeniem.
Należy stosować prędkość zalecaną przez producenta konkretnego modelu.
To jeden z najważniejszych elementów jakości pracy zgrabiarki.
Maszyna powinna podążać za nierównościami bez agresywnego kontaktu palców z ziemią.
Zbyt niski kontakt palców może zwiększać ilość:
ziemi,
kamieni,
zanieczyszczeń w pokosie.
Zbyt wysoka praca może pozostawiać materiał na polu.
Podpierają karuzelę i pomagają utrzymywać właściwą wysokość.
Większa liczba punktów podparcia może poprawiać prowadzenie na nierównym terenie.
W karuzeli może występować kilka kół ustawionych w układzie tandemowym.
Pozwala to lepiej kopiować powierzchnię.
Niektóre konstrukcje mają dodatkowe koło prowadzące przed palcami.
Może poprawiać reakcję maszyny na nierówności.
Pozwala ustawić palce na odpowiedniej wysokości nad podłożem.
Może być:
mechaniczna,
hydrauliczna,
elektryczna.
Powoduje:
kontakt z ziemią,
zanieczyszczenie paszy,
szybsze zużycie palców.
Może pozostawiać część materiału na polu.
W większych zgrabiarkach hydraulika może odpowiadać za:
podnoszenie karuzel,
składanie,
regulację szerokości.
W niektórych modelach możliwe jest uniesienie jednej strony.
Jest to praktyczne przy:
pracy na klinach,
kończeniu pokosu.
Duże zgrabiarki muszą być zwężane do transportu.
Najczęściej odbywa się to hydraulicznie.
Ma znaczenie przy przejazdach drogowych.
Przy bardzo dużych karuzelach może być znacząca.
W niektórych maszynach do ograniczenia wysokości transportowej można zdemontować ramiona.
Powinny mieć bezpieczne miejsca transportowe na maszynie.
Musi przenosić duże obciążenia.
W używanej zgrabiarce należy sprawdzić:
pęknięcia,
spawy,
skrzywienia.
W maszynach ciąganych należy ocenić:
luz,
zużycie,
sworznie.
Mniejsze zgrabiarki mogą być zawieszane na trzypunktowym układzie zawieszenia.
Jest zwrotna i kompaktowa.
Dobrze sprawdza się na mniejszych polach.
Może mieć większą szerokość i własne podwozie.
Łączy cechy obu konstrukcji.
W maszynach ciąganych należy sprawdzić:
stan bieżnika,
pęknięcia,
nośność.
Nie powinny mieć nadmiernych luzów.
Warto sprawdzić ich temperaturę po jeździe.
Większe maszyny mogą być wyposażone w hamulce.
Przy transporcie drogowym istotne są:
światła,
kierunkowskazy,
odblaski.
Powinny być kompletne.
Dotyczy to zwłaszcza:
WOM,
przekładni,
elementów ruchomych.
Przy suchym materiale celem jest delikatne formowanie pokosu bez nadmiernego gubienia liści.
Materiał jest cięższy i bardziej wilgotny.
Maszyna powinna zachować odpowiednią przepustowość.
Delikatne prowadzenie materiału może ograniczyć straty cennych liści.
Powinna równomiernie zbierać materiał bez intensywnego kontaktu z glebą.
Powinien być:
równy,
dostosowany do szerokości podbieracza,
odpowiednio napowietrzony.
Duża sieczkarnia wymaga odpowiednio dużego i równomiernego strumienia materiału.
Szerokość powinna być dopasowana do podbieracza przyczepy.
To dwie różne maszyny.
Przetrząsacz rozrzuca i napowietrza materiał.
Zgrabiarka formuje go w pokos.
Nie w pełni.
Ich zadania są różne.
Kosiarka ścina roślinę.
Zgrabiarka pracuje dopiero na wcześniej skoszonym materiale.
Powinna być dostosowana do:
ilości materiału,
wilgotności,
ukształtowania pola.
Nie.
Przy zbyt dużej prędkości może pogorszyć się:
jakość pokosu,
kopiowanie terenu,
dokładność zbierania.
Używana zgrabiarka może być bardzo dobrym zakupem, ponieważ konstrukcja jest stosunkowo łatwa do oceny.
Najważniejsze są jednak przekładnie, krzywki, ramiona i podwozie.
W pierwszej kolejności:
ramę,
przekładnie,
ramiona,
palce,
koła kopiujące,
hydraulikę.
Należy szukać:
pęknięć,
skrzywień,
nowych spawów.
Szczególnie dokładnie trzeba sprawdzić:
zawiasy,
sworznie,
punkty mocowania siłowników.
Nadmierne mogą świadczyć o zużyciu:
łożysk,
tulei,
prowadnic.
Należy uruchomić maszynę i posłuchać jej pracy.
Mogą wskazywać na zużyte uszczelnienia.
Powinny być kompletne i proste.
Należy sprawdzić luzy i zużycie.
Powinny mieć zbliżony kształt i długość.
Jednym z najważniejszych testów jest obserwacja ruchu ramion podczas obracania karuzeli.
Nie powinny mieć:
luzów,
zacięć,
nadmiernego hałasu.
Należy sprawdzić:
osłonę,
krzyżaki,
wielowypust.
Jeżeli występuje, powinno działać poprawnie.
Należy wykonać:
podnoszenie,
składanie,
regulację szerokości.
Nie powinny mieć wycieków.
Należy sprawdzić:
pęknięcia,
przetarcia,
nieszczelności.
Powinny obracać się płynnie.
Małe opony robocze również mogą być kosztowne przy konieczności kompletnej wymiany.
Nie powinny mieć dużego luzu.
W maszynie ciąganej należy ocenić zużycie otworu.
Należy sprawdzić:
oś,
piasty,
geometrię.
Najlepiej przeprowadzić ją w realnym materiale.
Pozwala ocenić:
czystość zbierania,
kształt pokosu,
kopiowanie terenu.
Jest szczególnie wartościowa.
Dobrze pokazuje działanie podwozia karuzel.
Pozwala wykryć:
stuki,
drgania,
hałas przekładni.
Warto sprawdzić:
rok,
model,
instrukcję,
numer seryjny.
Przed zakupem należy sprawdzić dostępność:
ramion,
palców,
rolek,
elementów przekładni,
uszczelnień.
Nowa zapewnia:
gwarancję,
nowe elementy robocze,
brak zużycia.
Używana może znacząco obniżyć koszt inwestycji.
Najczęściej wystarczy:
jedna karuzela,
umiarkowana szerokość,
zawieszana konstrukcja.
Warto rozważyć:
dwie karuzele,
hydrauliczne składanie,
większą szerokość.
Kluczowe są:
duża szerokość robocza,
dobre kopiowanie,
wysoka wydajność,
łatwy transport.
Powinna być:
wydajna,
trwała,
łatwa w regulacji,
dobrze przystosowana do transportu.
Najpierw określ:
areał łąk,
rodzaj materiału,
kolejną maszynę zbierającą,
szerokość podbieracza.
Następnie porównaj:
liczbę karuzel,
szerokość roboczą,
rodzaj pokosu,
kopiowanie terenu,
hydraulikę.
To maszyna zbierająca skoszony materiał i formująca go w pokos.
Do przygotowania siana, zielonki lub sianokiszonki do dalszego zbioru.
Maszyna z obracającą się karuzelą wyposażoną w ramiona i palce.
Jedna jest prostsza, dwie zapewniają większą szerokość roboczą.
Maszyna odkładająca pokos między karuzelami.
Maszyna odkładająca materiał z boku.
Zależy od dalszej maszyny i sposobu organizacji pracy.
Najczęściej jednokaruzelowa.
Dwukaruzelowa lub wielokaruzelowa.
Szeroka, składana hydraulicznie i łatwa w transporcie.
Powinna odpowiadać areałowi i wydajności kolejnej maszyny.
Dla mniejszych gospodarstw często tak.
Przy większym areale może znacząco zwiększyć wydajność.
To szerokość odpowiednia raczej dla większych gospodarstw i usług.
Nie.
Małe pola, transport, hydraulika i zwrotność.
Szerokość materiału odkładanego za maszyną.
W wielu modelach tak.
Powinien mieścić się w podbieraczu i zapewniać równomierny strumień materiału.
Należy dopasować go do szerokości i wydajności podbieracza.
Dostosowanie położenia karuzeli do nierówności pola.
Ogranicza zanieczyszczenie materiału i pozostawianie zielonki.
Koła prowadzące karuzelę nad podłożem.
Może poprawić stabilność na nierównym terenie.
Układ kilku kół pracujących razem pod karuzelą.
Pozwala szybciej reagować na nierówności.
Tak, aby palce zbierały materiał bez intensywnego kontaktu z ziemią.
Do pokosu może trafiać więcej ziemi i kamieni.
Część materiału zostanie na polu.
Zależy od modelu i średnicy karuzeli.
Tak, wpływa na płynność pracy.
Sprężyste elementy przesuwające materiał.
Tak.
Tak.
Tak.
Mechanizm sterujący momentem podnoszenia ramion.
Obserwować płynność ruchu ramion i sprawdzić luzy rolek.
Mechanizm napędzający ramiona.
Uruchomić maszynę, posłuchać pracy i sprawdzić wycieki.
Może być jednym z droższych elementów zgrabiarki.
Większość karuzelowych tak.
Ocenić krzyżaki, osłony i wielowypust.
Przy większych maszynach zazwyczaj tak.
Do składania, podnoszenia i regulacji.
Niektóre modele to umożliwiają.
Do pracy na klinach i kończenia pokosu.
Tak.
Tak.
Zawieszana jest bardziej kompaktowa, ciągana zwykle pozwala osiągać większą szerokość.
Mniejsze modele tak, jeśli spełnione są wymagania producenta.
Nie.
Udźwig, hydraulikę, WOM i masę.
Przetrząsacz rozrzuca materiał, zgrabiarka formuje pokos.
Można, ale zależy to od technologii zbioru.
Tak.
Tak.
Tak, przy odpowiednich ustawieniach i ostrożnej pracy.
Tak.
Zbyt duża prędkość może pogorszyć jakość pokosu.
Ramę, przekładnię, ramiona, krzywkę, palce, koła i hydraulikę.
Szukając pęknięć, skrzywień i spawów.
Powinny być proste i bez nadmiernych luzów.
Powinny być kompletne i sprężyste.
Ocenić luzy i zużycie.
Powinny obracać się płynnie.
Uruchomić maszynę i ocenić pracę wału oraz krzyżaków.
Wykonać pełne składanie i podnoszenie.
Nie powinny mieć wycieków.
Ocenić łożyska i stan ogumienia.
Skontrolować oś, piasty, opony i geometrię.
Tak.
Czystość zbierania, szerokość pokosu i kopiowanie terenu.
Tak, pozwala wykryć hałas i luzy.
Nie.
Stan przekładni, krzywki, ramion i ramy.
Tak, jeśli stan mechaniczny odpowiada cenie.
Nowa daje gwarancję, używana może znacznie obniżyć koszt inwestycji.
Przy większym areale często tak.
Nie zawsze.
Najpierw określ:
areał,
rodzaj zielonki,
wielkość pól,
maszynę, która będzie zbierała pokos.
Następnie porównaj:
szerokość roboczą,
liczbę karuzel,
szerokość pokosu,
kopiowanie terenu,
hydraulikę.
Największa zgrabiarka nie zawsze będzie najbardziej efektywna. Najważniejsze jest dopasowanie do całego systemu zbioru.
Dobrze dobrane zgrabiarki pozwalają przygotować równy, czysty i odpowiednio szeroki pokos dla prasy, przyczepy samozbierającej lub sieczkarni.
Najważniejsze parametry przy wyborze to:
liczba karuzel,
szerokość robocza,
szerokość pokosu,
liczba ramion,
konstrukcja podwozia,
system kopiowania terenu,
sposób składania.
W przypadku używanej maszyny szczególnie dokładnej kontroli wymagają przekładnie, krzywki, rolki, ramiona, palce, WOM, hydraulika, rama i podwozie.
Niezależnie od tego, czy potrzebna jest zgrabiarka jednokaruzelowa, dwukaruzelowa, centralna, boczna, 6-metrowa czy szeroka maszyna do dużego gospodarstwa, najlepszym rozwiązaniem będzie model dopasowany do areału oraz wydajności kolejnej maszyny zbierającej.
Zapoznaj się z dostępnymi zgrabiarkami i porównaj szerokość roboczą, liczbę karuzel, system odkładania pokosu, kopiowanie terenu, liczbę ramion, WOM, hydraulikę i stan techniczny. Dobrze dobrana zgrabiarka może poprawić organizację zbioru, ograniczyć zanieczyszczenie paszy i zwiększyć wydajność całego zestawu.
Używamy niezbędnych plików cookies do prawidłowego działania serwisu. Za Twoją zgodą możemy także korzystać z cookies funkcjonalnych, analitycznych i marketingowych.